Kore Delisi

Taare Zameen Par - Yerdeki Yıldızlar

2012-02-21T07:21:00.000-08:00

Her çocuk özeldir...

Aslında kafamda belirlediğim sıraya göre şu anda bir dizi hakkında yazı yazmam gerekirdi. Ama bu film beni öyle bir çarptı ki ne dizi kaldı gözüm de ne de başka bişey. Çok hatta çok çok uzun zamandır beni bu kadar etkileyen bir film daha olmamışdı. Şu anda bile açıp tekrar tekrar izlemek istiyorum. Adı Taare Zameen Par yani Yerdeki Yıldızlar...

Taare Zameen Par Aamir Khan'ın yapımcılığını ve yönetmenliğini üstlendiği 2007 yapımı bir Hint filmi. Çoğu kimse hint deyince burun kıvırır, emin olun bende onlardan biriyim. Bu zamana kadar hatrı sayılır sayıda hint filmi izledim ve cidden bir çoğuna uyuz oldum:) Ama bu bambaşka bişi... Size kısaca şöyle izah edeyim; filmimiz 165 dakika evet biraz uzun ama film öyle güzel ki bacaklarınız uyuşsa bile oturup bir çırpıda bitireceksiniz ve keşke bitmeseydi diyeceksiniz (en azından ben ve keyfim öyle dedik:)) Tür olarak ise aile, dram, komedi diyebiliriz...

Konusunu pek fazla irdelemicem, hani bazı filmler vardır hakkında bilgi sahibi olmazsan seni daha çok şaşırtır ve daha çok seversin işte bu da onlardan biri. O yüzden konusunu kısaca şöyle söyleyeyim: Dokuz yaşındaki İshaan (Darsheel Safary ), oldukça yaramaz ve dik başlıdır. Aynı zaman da okuldaki bütün dersleri kötüdür, bütün çabalara(!) rağmen İshaan daha okuma ve yazmayı bilmiyordur ve bu yüzden sınıfta kalır. Öğretmenlerden ve çevreden gelen şikayetler çocuğun ailesini bezdirir. Babası İshaan'ın bütün yalvarmalarına rağmen onu yatılı bir okula verir. Bu okulda diğerlerinden farklı değildir aslında, sadece biraz daha disiplinlidir. Çevresinde sevdiği kimsecikler kalmayan İshaan gün geçtikçe kabuğuna çekilmektedir. Artık o deli dolu çocuktan eser kalmamıştır, herkes onu zeka seviyesinin düşük olduğuna kanaat getirip bir köşeye atmıştır. Ta ki okula yeni resim öğretmeni Ran (Aamir Khan) gelip de, İshaan'ın aslında okuyup yazamıyor değil de sadece nasıl okuyup yazılacağını bilmediğini anlayana kadar. Yani küçük çocuk aslında Disleksik (öğrenme güçlüğü) denilen bir hastalığa sahiptir. İşte gözden kaçırılan bu ayrıntının küçük bir çocuğun hayatını nasıl değiştirdiğine şahit olacaksınız...

Peki bu filmi diğerlerinden farklı kılan ne?
Eğer ben bu filmi izlemeden önce konusunu okusaydım hiç başlamazdım heralde yada ne bilim ertelerdim. Çünkü içinde çoçuk, hastalık, dışlanma, yalnızlık ve acitasyon yapabileceğin daha bi sürü malzeme var. Ama hiçte acitasyon falan yapmamışlar, sırf milleti ağlatıcam diye çocukları ha bire aylatıp durmamışlar, sosyal mesaj vercem diye oyuncuları kılıktan kılığa sokmamışlar. İzlerken kusur bulamadığım tek film desem yalan olmaz herhalde. Oyuncu seçimi kusursuz, konunu işlenişi ve ayrıntılar harika, müzikler tam oturmuş... Hangi tür filmleri sevdiğinizin önemi yok bu filmi seviceksiniz o yüzden izleyin canlar;)

Film boyunca bir sürü güzel ayrıntı gözüme takıldı hepsini yazamam ama bir kaçını yazmak istiyorum:
*Oyuncular: Başrolünden tutunda en küçük rollerde oynayanlara kadar bütün oyuncular harikaydı. Ve hepsi rolünün hakkını cidden vermiş. Özellikle de Ishaan rolünü oynayan çocuk! Yani bu role bu çocuktan daha iyi yakışacak birini düşünemiyorum. O haylaz ama her an ağlamaklı bakışı, dişlekliği... Ya çocuk sen nasıl bişeysin tek kelimeyle bayıldım sana.

Bu filmdeki rolüyle En İyi Erkek Oyuncu ödülünü almış bu velet ama haketmiş;)

*Filmdeki Şarkılar: Elbette ki filmin bu kadar sevilmesinde müziğin etkisi çok büyük. Özellikle de Ishaan'ın haylaz bi rçocukken gitgide içine kapandığı ve karanlığa sürüklendiği dönemleri bu şarkılar öyle bir vurgulamış ki, gelde etkilenme. Şarkılar özellikle bu film için ayrı ayrı yazılmış, ben hepsini de çok sevdim. Ama ağlamama neden olan Anne isimli şarkı oldu, benim gibi bir odunu bile ağlattı ya ne diyeyim.

Ailesi Ishaan'ı yatılı okula bırakıp gidiyorlar, bakın daha dokuz yaşındaki bir çocuk annesinin arkasından neler düşünüyor.

Sana söylemeyi unuttum,

karanlıktan ne kadar korktuğumu.

Sana hiç söyleyemedim,

sana ne kadar değer verdiğimi.

Ama sen herşeyi bilirsin, değil mi anne?

Her şeyi hissedersin... Anneciğim!

Beni kalabalıklar arasına terketme.

Eve dönüş yolunu unutturma.

Beni çok uzaklara gönderme,

beni unutacağın yerlere.

O kadar kötü müyüm anne?

O kadar kötü mü... Anneciğim!

Bazen, babam salıncakta sallarken beni

çok yükseklere çıktığımda, gözlerim hep seni arar,

beni güvenli bir şekilde yakalamanı umut ederek.

Ona söylemem ama çok korkuyorum.

Korktuğumu belli etmem ama kalbim sızlar.

Sen her şeyi bilirsin değil mi anne?

Her şeyin farkındasın... Anneciğim!

Daha ne diyebilirim bilmiyorum ki, çok çok beğendim ya. Disleksik denen hastalık ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi. Keşke bu filmi bir yıl önce farkeseydim o zaman bende öğrencilerime kesinlikle izletirdim ama tabi önce öğretmenlerine;) Bu film de Ishaan şanslıydı çünkü onu farkeden ve farkını ortaya çıkartan bir sarrafla karşılaştı, peki ya onun kadar şanslı olmayanlar? Onlar ise kimseye görünmeden yeryüzünden kayıp sonsuzluğu giden yıldızlara dönüştüler...

Not 1: Eğer öğretmen, anne, baba ve çocuklarla ilgili herhangi bir kurumda çalışıyorsanız öncelik sizin. İzleyin!

Not 2: Böyle bir öğretmenim olmasını o kadar çok isterdim ki. Yada öğretmen olması şart değil, hissettiklerimi sözlere dökmesem bile gözlerime baktığımda ne demek istediğimi anlayan biri olmasını...

Not3:Aldığı ödüller

En iyi film -Taare Zameen Par

En iyi yönetmen - Aamir Khan

En iyi erkek oyuncu - Darsheel Safry (Ishaan)

İZLEYİN

İZLETTİRİN

Kopyala+ Yapıştır =Çalıntı!!!

2012-02-19T12:40:00.001-08:00

Şu anda ciddi anlamda sinirli ve şaşkınım. Blog da yazı yazmaya başlayalı yaklaşık iki yıl oldu ve bu zamana kadar yazılarımın bir çok site-blog tarafından kopyalandı. Ama bu bardağı taşıran son damla oldu yeter artık!

Yazı yazmak birçok kişi için kendini ifade etme yöntemidir ya da siteler için ziyaretçi toplama aracı. Ama amaç ne olursa olsun kendi sitene başkasının yazısını yayınlamaktaki mantığı anlayamıyorum. Hatta öyleleri var ki blog yazılarını araklayıp altına da ''bunu ben yazdım'' diyebilecek yüzsüzlüğü gösteriyorlar. Ben bundan şu sonucu çıkarıyorum '' Arkadaş ben bu siteyi açtım ama kendi düşüncelerim yok, zati yazmayı da bilmiyorum o yüzden kopyala-yapıştır bana daha kolay geliyor''. Allah aşkına ya biraz kendinize saygınız olsun. Yazmayacaksan yada paylaşım yapmayacaksan ne diye ortamı kirletiyorsun ki!

Beni bu kadar sinirlendiren asıl şey ise insanların emeğine saygı duyulmaması. Kolay görünen bir yazıyı hazırlamak için bile bazen günlerce araştırma yapıyoruz, neyi nasıl yazacağımızı düşünüyoruz, yazıyoruz, tekrar ve tekrar düzenliyoruz ve bunun için de uzun bir zaman ayırıyoruz. En basitinden şu anda arkadaşım karşımda ders çalışıyor (ve benimde çalışmam gerekiyordu) ama ben ise oturmuş bu yazıyı yazıyorum. (yazmaya mecbur bırakılıyorum)

Normalde sakin bir insanımdır kolay kolay sinirlenmem ama bazen beni bile raydan çıkarıyorlar. Uzun zaman önce bloktaki yazı ve resimleri kilitleyecektim ama böyle bir saçmalığı yapmak istemiyorum. Blog yazarlarının bazen tıkandığı zamanlar oluyor o an alıntı yapmak ihtiyacı duyabiliyor. Bende bazen araştırma yaparken ihtiyacım olan resimlere rastlıyorum ve almak isterken bir anda kilitli olduğunu görüyorum. Ne kadar uyuz bir durum. O yüzden bende aynı şeyi yapmak istemiyorum. Kaynak gösterdiğiniz sürece alıntı yapın eyvallah ama çalmak apayrı bişey ya suç işlediğinizin farkına varın! Bu konuda haksız mıyım? Daha farklı düşünen var mı?

Günümüz de bloglar gün geçtikçe çoğalmakta akademik konulardan tutun teknolojik gelişmelere, yemek tariflerinden tutun da uzayı konu alan bloglar açılmakta. Bu sayısız blog içinde takip etmen için yeterli olan tek kriter ise içtenlik. Neyi nasıl yazdığınız gerçekten hiç önemli değil yeterki içtenlikle kendiniz yazın. Böyle ortalıklarda gezen ve kendini çakma yazar ilan edenlere de dikkat edin...

Daldan dala atlama bir yazı oldu ama

bu sinirle ancak bu kadar oluyor.

Ana fikir anlaşıldıysa gerisi teferruat;)

The Wampire Diaries - Vampirlerin Böylesine Kan Feda!

2012-02-16T04:39:00.000-08:00

Vampirlerin Böylesine Kan Feda!

Yakın bir zamanda sınavım var ve benim kitaplarla aramamı soğutmamam, tabiri caizse haşır neşir olmam gerekiyor. Makbul olanı da budur sınav mağdurları için. Fakat ben ne yapıyorum bu stresi ez aza indirgemem için, dizilerle haşır neşir oluyorum. Bu taktik her zaman işe yaramayabilir yalnız ve evet bir uyarıdır:D

The Wampire Diaries

Bu diziyi bilmeyen yoktur herhalde, varsa da illa izlemeniz gerekmiyor. Herhangi bir siteye girseniz bile sizi ilk karşılayacak olan reklamları ya da Ian'ın o mükemmel resimleri... Yetti gayri dedim ve anlık bir kararla başladım. Önemli olan başlamak değil tabi 58 bölümü 5 günde bitirmek! Eee hal böyle olunca da insanın ruh halinde bir takım değişiklikler oluyor. Örneğin gece uyumadan önce, bazen kendimizi korkutacak vesveseler veririz (üç harfliler gibi) işte ben o vesveseleri vampir olarak verdim :)) Bünyemde şu beş günde baya bi yer kapladılar sağolsunlar:D

Çok uzatma diyenler için dizimize gelirsek;

2009 yapımı ve hala devam etmekte olan klasik vampir dizisi. 3 sezon un yarısına kadar çekilmiş (izlemek isteyenlere duyurulur) yalnız baştan söyleyeyim bu dizi en az 6 sezon gidecek gibi duruyor. Dizinin üç sezonunu da ayrı ele almaya kalksam çıkamayacağımı izleyenler bilir. O yüzden genel olarak anlatılmak istenen, diyorlar ki sevgili senaristleri:

Dizi de vampiri koydun mu cebine, ee tabi bunun yanına bir de kurt adam lazım, ortaya da bi cadı deyip es geçmemişler, bir de ekstradan melez eklemişler diziye (vampir+kurtadam karışımı). Bunlar olur da hayaletler eksik mi kalır... Bu doğaüstü varlıkların hepsini sığıştırmışlar küçücük kasabaya ve o kasabanın asıl insanlarının nasıl bir şey olduğunu varın siz düşünün demişler;)

Gelelim konusuna; Stefan 162 yıl sonra eski evine dönmeye ve liseye gitmeye karar verir. 17 yaşında normal bir insan hayatı yaşamaya başlar. Katarina'ya ikizi kadar benzeyen Elena ile, okul da karşılaştıklarında ikilinin ilişkileri başlar. Damon ve Stefan, salvatore kardeşler zamanında kötü kadın Katarina'ya fena halde vurulmuşlardır. Katarina da her ikisini idare etmiş ve sevdiğinden olsa gerek iki kardeşin de vampir olmasına vesile olmuştur:) Abi Damon'un da aniden kasabaya gelmesiyle Stefan'in hayatı zorlaşır. <<Damon duygularını kapatmış kötü vampiri simgelerken; Stefan onun öldürdüğü insanların arkasını toplayan zarasız iyi vampiri (bir Edward klasiğini) temsil etmektedir.>> Kim, neden, niçin, gibi soruların cevapları karakterlerin içinde gizli aslında. Dizi de geçmiş ile günümüzü karşılaştırdığımız da merak ettiğin cevabı bi bölüm sonra öğreniyorsun. Heyecanı her bölümde aktif tutmaya çalışmışlar.

Dizi de yeni öğrendiğim ve yıkıldığım bir gerçek var maalesef, dizi yazarlarından biri Dawson's Creek dizisinin sanaristidir. Yani bu ne demek, bu dizinin sonu da DC'ye benzeyecektir. Dawson's Cereek de 3 sezonun ortalarına kadar Dawson-Joey aşkı izletilmiş, üçüncü sezondan sonra Pacey-Joey aşkına dönüş yapılmış ve final onlarla son bulmuştur. Ben fena halde Pacey sever olarak finali pek sevmiştim amma velekin garibim Dawson'a yazık olmuştu. DC ile bizim dizideki aşk karmaşasındaki gidişat doğru orantılı olduğundan Stefan ile Elena aşkına çok fazla bel bağlamayın derim:))

Karakterlerimiz:

*****

Elena - Katarina (Nina Dobrev)

Asıl kızımız güzeller güzeli Elena, anne ve babasını kazada kaybetmiş ve içine kapanmıştır. Ta ki Stefan onu kendi dünyasına çekeseye kadar. Stefan, Damon ve sıradışı arkadaşları tarafından her daim koruma altındadır. Paylaşılamayan kız unvanını taşıyor şu an dizide.

Katarina da aynı oyuncu tarafından canlandırılıyor, Katarina'yı Elena'nın çirkefleşmiş hali olarak düşünün:)

***

Stefan (Paul Wasley)

Stefan en sevdiğim vampirim. Vampirken seni böyle seviyorum, bir de insan olsaydın ne halde olurdum bilemedim:)) Stef i sevmemin nedenlerinden birisi sevgisi için büyük fedakarlıklar yapıyor, kendi yaptığı hataları yine kendisine ödetiyor.

Paul, duygu geçişlerini çok iyi kullanıyor, iyi bir oyuncu olduğuna şüphe yok. Hakikaten adam çok güzel ağlıyor bea, şu dizide gözlerimin dolmasına sebeptir.

***

Damon (Ian Somerhalder)

Relaks vampirim. Bu adam ilk sezonda baya baya kötü vampir olarak gösterildi, bir çok kişinin hayatını zindan olmasına sebeptir. Yalnızz dizide o kadar kafası rahat ve devamlı espirili bir şekilde dolandığından bir sövüyonuz bir gülüyonuz. Dizinin adının bu denli duyulmasında önemli rol oynar. Ian da dizide görsel bir şölen olarak kalbimizi fethediyor. Özelikle gözlerine laf yok yalnız gözlerini, her şaşırdığında veya kızdığında çok açması karakterin özelliği sanırım. Bu hareketini hiç sevmiyorum.

Araştırmalarıma göre:)

Bu diziyi izleyenler Damon ve Stef'çiler diye bölünmüşler, diziyi araştırayım derken önüme çıktı. Hatta isim bilem takmışlar. Delena (damon-elena), Stelena (stef-elena) oluyormuş. Damon'a laf edeni linç ediyolar, Stef'e laf söyletmiyolar zati. Damon'u seven Stef'i sevmez diye bir teorinin peşine gidilmiş ya hadi hayırlısıJ

Ben 2 guruba da girmiyorum çünkü izlemeden kendimi şartlandırdım bunun bir amarikan dizisi olduğunu unutmamak için çok çaba sarfettimJ

Elena sadakatsizlik yaparsa da Stefan'ı çeker kolundan ben götürürüm, Elena da kendi kaybeder Stef'cimJ

***

Klaus (Joseph Morgan)

Karizmatik vampirim. Klaus'u da buraya kondurursam bi zarar gelmez sanırım:) Bilinmesi gereken ilk 3 tür ama ben bu adamı öyle bir benimsedim ki benim için başrol bu adam haline geldi. Klaus kök vampirdir, vampirlerin ilki. Kaç milyon yaşında olduğunu unuttum. Bu vampir kötülüklerin anası (biraz arabesk oldu ama) herkesin ömründen alıyor kendi ömrüne koyuyor. Ölmüyor efenim öldürülemiyor. Bir de melez olunca iyice çığrından çıksa da, kızamıyorum, melezdir deyip sineye çekiyorum. Stef'in hayatını zindan ettiğini hiç unutmayacağım yalnız Klaus, aklında olsun;)

*****

Vee vampirlerime bir nasihat gelsin benden,

Biliyorum kan sizin yaşam amacınız

ama çok fazla ziyen ediyonuz canlarım kanı.

Her yerlere bulaşıyor yahu yazıktır...

Bir kişinin kanı bile sizi bi kaçgün idare edebilir,

tasaruflu kullanın azıcık:D

~Misaki~

Haremin Gözdeleri (Mim)

2012-02-12T04:52:00.000-08:00

Sonunda bu da oldu ''Harem kuruyorum!''

İki dakika ortalığı boş bıraktım benim herüflere henem göz koyanlar olmuş. Bu durum bardağı taşıran son damla oldu yeter gari. Gerçi benim herüfler ''aman Kore Delisi bizim gözümüz senden başkasını görürü mü hiç, sen üzme o tatlı canını'' deseler de nafile. Bu işe toptan bir çözüm bulam dedim, benim herüflerin adlarını tek tek listeledim haremini resmileştirdim o yüzden herkes ayağını denk alsın ona göre yani!

Evet evet yalnış duymadınız toplanın bakım hele bildiğiniz harem kuruyorum, yalnış anlaşılma olmasın haremi ben kuruyorum siz sadece bakıp çıkın hemennn, her ne kadar kıskanç biri olsam da size böyle bir güzellik yapıyorum. Ne de olsa belli bir hukukumuz var sizlerle...
Ben işte böyle düşünceler arasında boğuşurken sevgili Seymsomething bu güzide ve bir o kadar da tehlikeli mim'i bana paslamış. Benim yıllarca içimde sakladığım fangirl tarafımı ortaya çıkartıp böyle bir liste yapmaya zorladığı için kendisine nasıl teşekkür etsem bilemedi şimdi:D

Şaka bir yana bu nasıl bir mim'dir yahu:) Ben ki bu zaman kadar birini öyle körü körüne sevmemişimdir yani tamam sevmişimdir de hani çok çok değil. Şimdi kalkıp benden harem kurmamı istiyorsunuz olacak iş mi bu? (şimdi çarpılıcam ha:)) Her ne kadar şu an için aklımda kimsecikler olmasa da başlayalım bakalım yazıya, bakalım ben aslında çaktırmadan kimleri kesiyomuşum;)
Haremimi mim kuralı olarak 10 kişiyle sınırlıymış. Hımm sadece on mu bu kadar mı yani? Neyse:(

***

1- Hyun Bin!

Haremimin birincisi, en değerlisi elbette ki Hyun Bin'den başkası olamazdı. Her geçen gün kendisine biraz daha hasta olduğum şahsiyettir. Elimden gelse bloğu gamzelimin resimleriyle donatıcam ama her gördüğümde içim cız etmesin, Hyun aşkım depreşmesin diye böyle bir hata yapmıyorum. Zira adama bak bak bıkmıyor insan yalan mı:)

***

2- Gong Yoo

Bu adam için ne desem eksik kalıyor. Güldüğünde gözleri nerdeyse tek bir çizgi haline geliyor ama ben onu bu haliyle daha çok seviyoree. Gong'cum senin dizilerinin hastasıyım canım benim. Kendisini en son Coffee Prince dizisinde bağrıma basmış ve haremimde tescilli yakuşuklu olarak yer ayırtmış bulunmaktayım. Yahu hala aklım almıyor bir adam aşık rolünü nasıl bu kadar gerçekçi oynaya bilir pes doğrusu!

***

3- Song Joong Ki

Sungkyunkwan Scandal dizisinde ki rolüyle gönümde taht kuran, uzun süre etrafta ''Yeorimmm'' diye gezinmeme sebep olan, dünya tatlısı velet (öhöm yani adam).

***

4- Kazuya Kamenashi

Hala ve hala KAT-TUN grubunu dinlemeyen kaldı mı? Kalmamıştır herhalde dimi, işte bu gözümün gönlümün sultanı da o grubun bülbül sesli Kame'si.

***

5- Kim Jaejoong

Patronu Koru dizisine kadar oyuncu olarak görmediğim ama sesine ve tabiki de kendine hasta olduğum insandır. JYJ grubunu zor şartlar altında kurarak bir kez daha sevgimi kazanan Hero, son olarakta onca yol tepip benim için taa korelerden Türkiye'ye kadar gelmesi de ayrı bir güzellik oldu:) Seviyorum seni uleyyyn^^

***

6- Kyu Hyun

Kendisi Super Junior üyesidir ama ben o grubu pek dinlemem:) Velakin Kyu'nun yeri hep ayrıdır bende, adamın sesine tek kelimeyle hastayım. Kaç kez dedim ''bak canımın içi kaç yaşına geldiniz hala grubunuzun adı Junior, gel ben sana Wonderful Man grubunu kurucan başına da seni geçiricem dedim'' ama gururlu çocuk iç güvey gelmek istemedi, kendi ayakları üstünde durup ondan sonra gelip isticekmiş beni (gerçi iç güveylik benim için hiç sorun değildi ama neyse):))

***

7- Jung İl Woo

Bu yakuşuklumu da en son Flower Boy Ramen Shop da izlemiş ''Allah'ım bu kadar cool bir adam nasıl böyle şebek ama bir o kadar da tatlı bir velede dönüşebilir'' diye düşünmeden duramamıştım. Ahh tatlım!

***

8- Ikuta Toma

Nakatsuuuuuu seni unuttum sandın dimi! Benim şebelek oğlanım seni unutmak ne mümkün:) Fazla söze gerek yok aslında, bu çocuğa olan sevgim kelimelerle ifade edilemez siz kısaca Hanazakari no Kimitachi e (Yakışıklılar Cenneti)'yi izleyin hele ne demek istediğimi anlarsınız;) Bu arada aynı dizideki Masaki Okada 'yı da pek bir beğenirim araya hemen onuda kaynak yapayım :)

***

9- Ji Sung

Benim çatlak bir o kadar da sevimli patromun Ji Heon. Bu adamı sadece Patronu Koru da izledim zati o dizi bu kıvırcık saçlı adamı sevmem için yetti de arttı bile:)

***

10- Lee Ki Woo

Şunu sevimliliğine bakın yaa! Halbuki adam dev gibi bişi yani boy var cüsse var ama yine de sevimli:) Aigoooo!

***

Başlarken aklıma hiç kimse gelmiyor falan dedim ama benim yan gözle baktığım ne çok yakuşuklu varmış. Şaşırdım valla:) Mim'in kuralı gereği on tane isim yazın demişler ama bu kadar seçenek içinde on taneyi yazmak da epey zormuş doğrusu. Zira yazmadığım ama göz hapsinde olan bi sürü harem adayı var (Song Seung Hyun, Lee Seung Gi, Jung Yong Hwa, Lee Hong Gi, Lee Dong Wook, Kwon Sang Woo, Nishikido Ryo...) ohooo say say bitmez. Ne kada aç gözlü biriymişim ben yahu kendimi hiç böyle bilmezdim ahahah.
Vay be sonunda bitti kolay bir mim gibi geliyor insana ama aslında baya uğraştırıyor. Kısa bir zamanda ne kadar da hızlı yayılmış bu mim, sanırım artık paslamam gerekiyor Bunu Sevdim, Hayalmiyim, Sevgili Günlük, Tayfun sizleri seçtim. Ben yavaştan kaçıyorum size kolay gelsin canlar;)

T-ara - Dinlenesi Şarkılar

2012-02-10T12:10:00.000-08:00

Bir kız grubunu bu kadar çok sevebileceğimi hiç tahmin etmezdim doğrusu. Tek kelimeyle bayılıyorum şimdi bile bu çıtı pıtı kızların şarkılarını dinliyorum. Grupla ilk tanışmam Time To Love şarkılarıyla olmuştu o günden sonra da bir daha vazgeçemedim zati. Ses var, görüntü var, gereksiz yere rap yapmıyorlar, olduğundan daha fazla cırtlak ses çıkartıp beni delirtmiyorlar, güzel dans ediyorlar, yenilik yapmayı seviyorlar... Daha ne olsun dimi;) Evet farkedildiği üzere yine T-ara sevgim depreşti:)

Sevgili kızlarım (derken?) hakkında ayrıntılı bir yazı yazmak isterdim ama hiç içimden gelmiyor. Çünkü eski bloğumda uzunca bir yazı yazmıştım özene bezene ama bir anda tuzla buz oldu... Şimdi ise grubu tanıtmak yerine onların sevdiğim şarkılarından bir kaçını ekleyeceğim, bırakalım onlar kendi kendini tanıtsın;) Eminim bloğa uğrayanların büyük çoğunluğu bu grubu dinliyordur (dinlenmicek gibi değilki kardeşim) ama olurda daha önce grupla tanışma fırsatı bulamamış olanlar ve bu güzel şarkıları bir kez daha dinlemek isteyenler için paylaşıyorum.

Ciddi anlamda her bir şarkısını severek, bıkmadan dinlediğim grup sayısı bir elin parmaklarını geçmez. Onları da blogda yavaş yavaş tanıtmak yada şarkılarını paylaşmak beni mutlu ediyor. Ne kadar çok seven o kadar çok şarkı. Ve tabiki Türkiye'ye gelme ihtimalleri o kadar fazla oluyor (umut dünyası işte):)) Daha fazla gevezelik yapmıcam işte T-ara ve bıkmadan dinlediğim şarkıları...

*****

T-ara - Why Are You Being Like This

***

T-ara & SuperNova - Time To Love

***

T-Ara with Davichi - We were in love

***

T-ara - I'm Really Hurt

***

T-ARA - Cry cry

Lovey Dovey ( Cry Cry )

FT Island - Grown Up Yeni Mini Albümü

2012-02-04T07:43:00.000-08:00

Bu internet sorunuma bir çözüm bulmak lazım, olmuyor böyle bölük pörçük. Zaten doğru düzgün ders çalışmıyorum en azından yazı yazayım dimi ama;) Neyse efenim sade de gelelim; benim çalışkan grubum FT Island , beklenen 4. Mini Albümü Grow Up’ı sonunda piyasaya sürdü.

Albümdeki şarkılar:

1. Grown Man
2. We Hope To Become Lovers
3. I’m A Foolish Person
4. Severely/Fiercely
5. Even Had Lost a Friend

Hemen ardından da albümdeki Severely isimli şarkıya yukarıdaki ilk kliplerini çektiler. Film tadındaki bu klipte yine Hong Gi'ye ağırlık verilmiş, bizim şebek (şeker dicektim canım:)) oğlan hem klipte oynamış hemde şarkıyı tek başına söylemiş. Ha olmamış mı? Hong Gi'nin yolunası saçlarını hesaba katmazsak çok ta güzel olmuş. Adamlarda ses var görüntü var daha ne olsun;)

Hong Gi demişken, ben bu çocuğu normal bir saçla bir aydan fazla göremeden gözlerim açık gidecem yanarım da ona yanarım:) Nerde manyak bir saç model var anında bizim oğlan yaptırıveriyor. Tamam şarkıcısın fark yaratmaya çalışıyorsun ama bu kadar farklılıkta bünyeye zarar be kardeşim. Yani kilibi her izlediğimde o gözlerini kapatan saçlarını tutup yolasım geldi valla:)

Kliple ilgili gözüme takılan son bişey daha söylemek istiyorum, yoksa çatlarım:) Tamam herşey güzel hoş da bu çocuk niye arabanın önüne atıyor kendini, anlayan biri bu işin mantığını bana da anlatsın bi zahmet:D Yani Hong Gi'cim kusura bakma ama sen kendini arabanın önüne atmasaydın ne canından olcaktın ne de kızdan ahah. Farkettiyseniz bizinki kendini feda ederken kız zati yolu yarılamış, arabayıda geçmişti.

Ne yani bizim oğlan arabanın hızını falan mı düşürmeye çalışmış, o zaman niye kızla arabanın arasındaki mesefe o kadar uzun. Sen kendini Herkül mü zannediyosun oğlum yapma böyle şeyler:D Ahahha ne kadar fesatım yaa, çocuk cillop gibi klip çekmiş bende buldum da buluyom. Tamam tamam şaka bi yana sevdim, şarkıyı da klibi de;))

Eminim grubun bu albümü de çok sevilecektir;)

Şarkılar yine grubun tarzını yansıtan güzellikte,

bakalım bekleyip görücez;)

İzmir'e Kar Yağarsa

2012-02-02T06:38:00.000-08:00

Gün itibariyle İzmir semalarında sayısı tespit edilemeyen beyaz cisimlerin havada uçuşarak yere intikal ettiği yetkililerce bildirildi. Ardından iletişim araçları vasıtasıyla, telaş yapılmaması ve dikkatli olunması gerektiği duyuruldu. Meraklarına yenik düşerek sabah saatlerinde sokağa dökülen İzmir halkı gördükleri manzara karşısında adeta şaşkına döndü.

Yirmi yaşından küçükler sokakları boydan boya beyaza bürüyen bu doğa olayını anlamakta zorlansalarda, büyüklerin eski deneyimlerini paylaşması ile birlikle korkulacak birşeyin olmadığına kanaat getirdiler. İsmimin Kar olduğu anlaşılan bu küçük cisimlerin bir araya geldiğinde çok tehlikeli bir silaha dönüşebileceğini öğrenen afacanlar kartopu savaşına giriştiler. Telaşa mahal yok her ne kadar savaş desekte ölen yada yaralanan olmadı, yirmi yılda bir kar gören İzmir halkı daha kartopu yapmayı bilmediği için pek kaza yaşanmadı. Tabi içlerinde deneyimlilerde vardı(mesela ben ahah) ama onlarda çömez arkadaşlarının canını fazla yakmamak için oldukça özverilili davrandılar. Arada işin dozunu kaçıranlar ise tabana kuvvet dediler, yakalanlardan henüz haber alamadık ama onlarda akşama eve gelirler herhalde çünkü kar erimek üzere:)

Çocuklarını lahana gibi kat kat giydiren anneler ve sanki Erzurum-Sivas soğuğun da kalmış gibi sarıp sarmalanan büyüklerle birlikte kar keyfi de bir başkadır İzmir de;)) Diğer şehirler de kar yağışı pek hoş karşılanmasa da İzmir gibi kar'ı para vererek alan bir memlekette kar yağışı büyük bir sevinçle karşılandı. Her ne kadar bu sevinç karın erimeye başlamasıyla kursaklarda kalmış olsada, asıl olayın şehrin en az yarısının hastalanıp yataklara düşmesi olduğu gün gibi aşikardır:)

Bizi okumaya devam edin güncel olaylarla karşınızda olmaya devam edeceğiz / Kore Delisi haber ajansı

...

....

Durun önce bir kendime gülem ahahhahahhahah:D Alttarafı gidip bir iki kar topu attım ama şimdiden boğazım ağrımaya başladı bile napalım katlanacaz artık bu kadarına:)) Dediğim gibi kar yağışı her ne kadar İzmir için güzel bir haber olsa da, bu kış ve soğukta Allah evi barkı olmayanlara yardım etsin... Biz iki dakika sokakta kalmaya dayanamadık onlar ne yapıyordur kim bilir:(

Neyse canlar kendinize iyi bakın,

hava sıcaklıkları değişip duruyor

aman sağlığınızdan olmayın;)

Jaejoong Türkiye'de Misaki’nin eli kolu bağlı!

2012-01-28T04:14:00.000-08:00

İçim içime sığmıyor, bende devamlı bir sırıtma hali sormayın. Ama kolay değil şimdi, hastası olduğum Jaejoong'um TÜRKİYE YE GELİYOR! Fakat geliyor da ne oluyor? Ben gidemiyorum:(

Çok istemiştim gelmesini nasıl istemişsem artık oldu valla. Erkenden yelkenleri suya indiriyorum. Haber kesin doğru diyorlar (ki bence de doğru baya araştırdım) ama olumsuzluklarını da düşünmek lazım. Mazallah bir aksilik çıkar da vazgeçersen hero'm yakana yapışırım bak, ömrü billah bakmam yüzüne bir daha ona göre:D Gidip göreceğimden değil tabi de, işte asıl sorunda bu... Ben neden en azından bir kaç gün için Ankara da yaşamıyorum ki! Bir ooooffffffffffff çeksem karşıki dağlar yıkılır be ya... Ankara da olamamak bi yana bir de Ankara’da olupta 500 kişi içine girmen gerekiyormuş. Al burdan yak... E daha da ben bişi demiyorum artık, malum Kore Delisi'nin RTÜK'ü işliyor burda:D

Hayranlarıyla buluşmak için gelen ilk koreli sanatçı Jaejoong diye biliyorum (yanlışım varsa düzeltirseniz sevinirimJ) bu bir başlangıç olduğunu düşündüğümüzden daha bir mutlu olduk tabi. Bir koreli demek aslında bir çok koreli demek inancına da fazlasıyla sahibiz çünkü:))

Yoochun ve Junsu da gelseydi keşke:( Programlarından dolayı sıcak bakmamışlar, bir daha ki sefere inşalah diyelim. Jaejoong'um bir gelsin de hele sonra, gelsin T-ara'lar, gitsin Bi-rain'ler… (fazla mı uçtum ne:D)

Gerçi pek çok guruba teklif gitmiş fakat en sıcak bakanı JYJ olmuş. E boşuna sevmiyoz biz bunları, kanımız kaynıyor yapcak bişi yok:)

Hemen Ankara da ki fanlar için bi alıntı yapalım: (Haber kaynağı: JYJ Turkey)

Ankara Üniversitesi

Dil veTarih-Coğrafya Fakültesi

Sıhhiye/Ankara

Tarih:05.02.2012 PAZAR

Salon giriş saati:11:00

Etkinlik saati:12:00-14:00

giriş için;

Ankara Kore Kültür Merkezi e-mail adresine:

Ad soyadlarını,telefon numarası,cinsiyet, yaş, ve yaşadığı şehri belirten bir e-mail atmaları gerekmektedir.

Önemli Uyarı:Her e-mail bir kişi için geçerlidir.

koreaculturecenter@gmail.com

Gidecek arkadaşlardan bol bol fotoğraf bekliyoruz artık, elinizi korkak alıştırmayın:))

Dipnot: bir daha ki duam Türkiye için değil, İzmir’e gelmeleri için olucak (ee artık çıtayı yükseltiyoruz:P)...

Her ne kadar geçsede borun pazarı...

Gıf Dünyası

2012-01-27T03:40:00.000-08:00

Aslında çok düzenli bir insanımdır ama çaktırmam:) En sonunda zavallı bilgisayarımın masa üstündeki dosyaları düzenlemeye karar verdim. Ama baktım bu işin sonu yok vazgeçtim tabiki:) Bu sırada da eski videoları buldum, hazır işim yok(var da yok) ee canım da sıkılıyor Gıf yapayım dedim. Ben Misaki kadar uğraşmayı sevmem bu işlerle ama can sıkıntısı insana neler yaptırmıyor ki.

Gayet basit bişiler oldu ama bende sadeliği severim zati (detaylarıyla uğraşmak istemediğimden değil yani:)) Neyse en azından videoları izlerken baya bi eğlendim, özlemişim eskileri yahu...

GOM Player ve bilimum ıvır zıvır eşliğinde PhotoScape adlı benim vazgeçemediğim programı da yanıma alarak bişiler yapıverdim;)

***

Vakti zamanın da Can You Hear My Heart adlı dizinin bir iki klibini indirmişim. Diziye başlamış baya da izlemiştim ama sonunu getiremediğim dizilerden olmuştu nedense. Bu diziye başlamamın en büyük nedeni de başroldeki adamın bayaz ten rengi olmuştu(sapık falan değilim be, yalnış anlamayın). Adamın teni üzerinden dönen espirilere(!) baya bi güldüm-kızdım, çünkü bende çoğu zaman aynı şeylere maruz kalıyorum :(

***

Sassy Girl sen ne çılgın bir filmdin yaa:))

Kızın psikopat tepkilerinin hastasıydım, bir o kadar da çocuğa üzülmekten kendimi alamamıştım:))

***

DBSK candır, canandır. Ama bütün karizmalarını bir köşeye bırakıp bu şebelek klibi çekecek kadar da matraklardır:D Klibi her izlediğimde gülme krizine giriyorum. Seviyorum bu veletleri yaa:D

(Bknz:DBSK - Balloons)

O kadar da şebeklik yapıyo ama bir türlü güldüremiyor çocuğu ahah:)

***

Benim sevgili grubum KAT-TUN

ve onun süpper ötesi performansları eşliğinde Perfect

***

Vee tabiki de gönlümüzde taht kuran, yeri değiştirilemez dizim Secret Garden;)

Ulan her sahnesi ayrı bir komediydi be...

Olmuş olmuş dimi:D

Olmamışsa da napam ya benden bu kadar;)

Ben yazı yazmaya devam edem en iyisi.

Sağlıcakla kalın canlar^^

More Than Blue - Hüzünden Öte

2012-01-24T03:58:00.000-08:00

Şu sıralar yeni bişeyler izleyemiyorum bari eskilere takılayım dedim. Ve arşivimi her karıştırdığımda gözüme takılan ama nedense bu zamana kadar hakkında hiç bişey yazmadığım bir filmi bloğuma taşıcam bugün; More Than Blue yani Hüzünden Öte...

Film 2009 yapımı, 105 dakikalık, romantik- dram türünde. İzlemeyen kalmışmıdır acep bu filmi? Kaldıysada bir an önce başlayın derim ama baştan uyaralım sakın filmin ortalarına gelipte sıkılıp bırakmayın, yazık edersiniz. Çünkü asıl film o zaman başlıyor ve bütün o saçma dediğiniz sahneler tek tek anlam buluyor (en azından %90'ı) ona göre;) Adı üstünde gayet duygusal bir film, zati bir dizi yada filmin içinde Sang-woo Kwone (başroldeki adam) varsa o kesinlikle dramdır. Filmi falan izlememe gerek yok daha adamın yüzüne bakınca bile içimden ağlamak geliyor:) (So Ji Sub örneğinde olduğu gibi yada bizdeki Küçük Emrah :)) More Than Blue diğer birçok kore filmi gibi severek bir solukta izlediğim ama aklımda hep küçük pürüzlerin kaldığı bir film oldu. Peki bu sevmemi engelledi mi; hayır. Duygusal film sevenler için güzel bir seçenek;)

Konusuna gelirsek: Aslında bütün hikaye iki yalnız insanın birbirine tutunma daha doğrusu birbirini kendince mutlu edebilme çabalarını anlatıyor. Biri çocukken yetimhaneye bırakılmış K (Sang-woo Kwone), diğeri ise küçükken ailesini trafik kazasında kaybetmiş Cream (Bo-young Lee) ... Bu iki yabancının yolu lise yıllarında kesişir ve bir daha birbirinden ayrılmazlar. Yeri geldiğinde anne, baba, kardeş, sevgili olurlar. Ta ki K kanser olduğunu öğrenene kadar! Bu saatten sonra K'nın tek istediği ölmeden önce Cream'ı güvenilir biriyle evlendirmek ve onun mutlu olduğunu görmek...

Gerisini anlatmayayım işte böyle bişey işte:) Ama şu söylemeden geçemicem; tamam insan o anın içinde olmadan tam olarak anlayamaz olayları ve o kişinin gözleriyle algılayamaz. Ama arkadaş herşeye rağmen bu nasıl bir mantıktır yaa, ölmeden önce sevdiceğini başkasıyla evlendirmeyi amaç ediniyor adam! İlginç. Ne bileyim ben yapamazdım heralde, ne heraldesi yaa yapmazdım. Sağlamken şurda dursun ben ölünce başkasıyla evlensin bile istemezdim:D Ha adam deli de kız çok mu akıllı o da ayrı bir manyaktı. Adamın son isteği diye ve bu isteğini yerine getirme isteğiyle gitti başkasını buldu. Tamam o ikinci adam (Beom-su Lee) karısını aldatarak belki haketti(ki bunu söylemeye bile hakkın yok) bunu ama yine de sevdiceğini mutlu etmek için bir başkasını paramparça etmek olmadı be... Neyse yine de farklı bir filmdi özellikle de replikleri pek bi sevdim.

''ABC vitaminlerinin gerçekte ne olduğunu öğrendiğimde,

tüm dünyam zifiri karanlık olduğunda

ben K’dan önce öldüm...''

Başlarda karakterlere uyuz olmuştum özellikle de Cream'a. Ama filmin konusuna çok uyumlu bir saat giriyor devreye ve zamanı öyle bir tersine çeviriyor ki, tek kişinin gözünden baktığımız olaylar tek tek anlamını buluyor.

“Eğer sen benden önce ölürsen seni öldürürüm...!”

Ama bütün yaşananlara rağmen sormadan edemiyorum; geriye kalan o değerli zamanı beraber geçiremezler miydi, bu kadar mı imkansızdı? (hemen kafamdaki ses devreye giriyor; akıllım o zaman film olmazdı ahah). Dediğim gibi herşeye rağmen güzel bir filmdi, sevdim. İzlemeyen kaldıysa hala bir göz atın derim pişman olmazsınız. Özellikle de duygusal film sevenler kaçırmasın;)

Bu da filmin duygusal şarkısı filmden kareler eşliğinde hazırlanmış klip, hazır türkçe çevirisini de bulmuşken ekleyeyim dedim...

Lee Seung Chul yorumuyla No One Else (Senden Başka)

Aslında yazacak çok şey,

söyleyecek çok söz var bu film hakkında

ama zamanım yok, şimdilik bu kadar;)

Başka bir yazıda görüşmek üzere,

kendinize iyi bakın.

Nerede Bu Kore Delisi?

2012-01-20T04:21:00.001-08:00

Herkese selam...

Sınavlar, şu-bu derken bloğumdan uzun bir zamandır ayrı kaldım. Ha bu döndüm anlamına mı geliyor hayır:) Elimde olmayan nedenlerden dolayı en az bir aya yakın internete eskisi gibi sık giremicem. Tabi kar kış demeden bütün zorluklara rağmen arada yazı yazmaya çalışıcam:) Ama ben buralarda yokken canım bloğuma göz kulak olması için sevgili(!) Misaki'yi bloğa davet ediyorum, bloğumda uzuncaaaa bir zamandır yazar olduğunu hatırlatırım kendisine burdan duyurulur:D En kısa zamanda tekrar görüşmek üzere canlar^^

Not: Yukarıdaki resim Misaki-çenn'den çalıntıdır:)))

Kendinize iyi bakın

hepinize iyi günler;)

Fetih 1453 - Ya ben İstanbul'u alırım ya İstanbul beni!

2012-01-07T18:35:00.000-08:00

''Kostantiniye(İstanbul) bir gün feth olunacaktır.

Onu fetheden kumandan ne güzel kumandan, onun askeri ne güzel askerdir''

Bugün bambaşka bir film ile karşınızdayım,

yerli filmimiz Fetih 1453!

Daha önce hiç bir Türk filmini paylaşmamıştım blogta sonunda ilgimi çeken bi tane çıktı karşıma. Baştan söyleyeyim hemen, öyle ultra tarih meraklısı biri değilimdir ama tarihe karşı sabrım sonsuzdur. Tarihin tozlanmış sayfalarında gezinmeyi, araştırmayı severim. Aslında hiç uzatmadan direk fragmanı verip geçicektim zira finaller hala bitmedi ama yine dayanamadım işte napıyım. Azıcık muhabbetin belini kıralım dimi ama;)

Konusunu kısaca yazıp devam edicem: İsminden de anlaşılacağı üzere filmde İstanbul'un fethi konu alınmış. Film 1451 yılında Fatih Sultan Mehmet'in fetih planları yaptığı andan itibaren başlıyor. Film konu itibariyle fetih ağırlıklı olmasına rağmen Fatih Sultan Mehmet'i yetiştiren üstadını, Sultan'ın aldığı eğitimleri ve daha bir çok ayrıntıyı konu alıyor. Yönetmenliğini Faruk Aksoy'un üstlendiği Filmin çekimlerine 2009 yılının eylül ayında başlandı ve tam dört yıl sürdü. Fetih 1453, ülkemizin En Pahalı Türk Filmi oldu. Filmin sadece fragmanı için bile 600 bin dolar harcandı, toplam bütçesi için ise 17 milyon dolar harcandı. Gerçek oyuncuların yer aldığı filmde üç boyutlu animasyonada bolca yer verilmiş.
Türk sinema tarihinin en yüksek prodüksiyonlu filmi olma rekorunu da elinde tutan yapımda, Fatih Sultan Mehmed'i Devrim Evin (daha önceden hiç tanışmışlığımız yok, kendileri tiyatro oyuncusuymuş;)) canlandırıyor. Adam akıllı ilk kez kendi tarihimizi kendimiz sinemalara aktardığımız için heyecanla beklenen filmin fragmanları internete düşer düşmez tıklanma rekorları kırdı. 160 dakika süren Fetih 1453, 17 Şubat 2012 de vizyona girecek!

Hemen fragmanlarını verelim:

Off bu film hakında o kadar çok ayrıntı var ki nevrim döndü resmen ama durum aşağı yukarı bundan ibaret. Şu anda sadece eldeki üç-beş bilgiye ve fragmana dayanarak bişeyler söyleyebiliyoruz. Anlattıklarımız ne kadar doğru çıkar bilemiyorum bekleyip görücez. Ama en azından benim adıma söyleyeyim film ne kadar kötü olursa olsun tarihi Türk filmlerine ön ayak olduğu için yeri herzaman ayrı olacaktır. Yabancı tarih filmlerini izlerken hep gıpta etmişimdir; adamların toplasan bir elin parmağını geçmeyecek kadar muharebe yapmışlardır ama onu sinemaya öyle bir yansıtırlar ki sanırsın dünyayı onlar turtarmış. Şimdi eğri oturup doğru konuşalım canlar artık günümüz teknolo ve bilgi çağı, sen istediğin kadar haklı ol herhangi bir konuda ve istediğin kadar konuş haykır kendi ülkende ama eğer senin ülkenin yayını yabancı ülkelerde yasaksa hiç kimseye anlatamazsın derdini, o ülkenin halkı için yine suçlu sensindir çünkü ona öyle öğretilmiştir. Tamam dağıttım cümleyi farkındayım:) Anlatmak istediğim şu, günümüzde bile yabancılara Osmanlı sorulduğunda genel olarak olumsuz cevap vermişlerdir. Çünkü adama kendi ülkesinde, tarih kitaplarında, sinemasın da böyle söylenmiştir. Hal böyle iken kendi tarihimizi başkalarının eline bırakmak insana çok koyuyordu be! Ha diyeceksiniz ki bizimkiler yapıyorda ne oldu(yalan ben diyom bunu:)) hemen aklıma Muhteşem Yüzyıl adlı dizi geldi, dizinin sadece ilk iki bölümünü izledim (izleyebildim) ve bıraktım. Tamam sanat özgürlüktür, tamam senarist istediği gibi harmanlaya bilir senaryoyu ve yönetmen istediği açıdan çekebilir eyvallah. Ama herşeyin bir sınırı olmalı! Hiç bir zaman olaya tek yönlü bakan biri olmadım(olmamaya çalıştım) tarihimizin dillere destan olacak düzeyde muhteşem olduğunun da en büyük hataları yaptığımızında farkındayım. Şairin dediği gibi ''Türkler en çok devlet kuran aynı zamanda en çok devlet batıran topluluktur'' (aklımda böyle kalmış ama ana fikir aynı:D) Of ya çenem açıldı yine tamam dizi hakkında sadece tek kelime söylemek istiyorum o kadar. Şimdi beni; üç kıtaya hükmetmiş, Osmanlı'nın en görkemli zamanının sultanı, doğduğundan beri çeşitli eğitimler almış, ömrünün yarısı savaşlarda geçmiş vs bir Padişah olan Kanuni Sultan Süleyman ile Muhteşem Yüzyıl'daki burnunun ucunu bile göremeyen, hatta gözünün önünde dönen dümenlerin bir tanesini bile anlayamayacak kadar salak olarak gösterilen Çakma Kanuni'yi bir tutmamımı istiyorsunuz! Yapmayın Allah aşkına yaa... Beni en çok üzen ise senaristin televizyona çıkıp ''evet tarihi kendi hayal gücüme göre çevirdim'' demesine karşın dizideki olayları gerçek sanıp ecdadına küfreden benim cahil, kitap okumayı sevmeyen sevgili vatandaşlarımdır.......

Son zamanlar da bu konuda baya bi damarıma basıldı belki de bu yüzden bu kadar celallendim mazur görün canlar;) Evet nerde kalmıştık Fetih 1453, şöyle söyleleyim size uzun zamandır dört gözle beklediğim ve vizyona girer girmem gideceğim ilk film olacak. Ne kadar harika yada vasat olur bilemem ama google amcaya '' Tarihi Türk Filmi'' yazdığımızda aramalarda görünecek bir filmimizin olduğunu görmek paha biçilemez:))

Bu arada film hakkında bulduğum bir yazıyı paylaşmak istiyorum ''Figüranların savaş sahneleri için eğitim alması da istediği sonucu vermeyince Faruk Aksoy, çareyi Genelkurmay Başkanlığı'na başvurmakta buldu. Genelkurmay Başkanlığı, Aksoy'un asker isteğine olumlu cevap verdi. Bunun üzerine İstanbul'daki çeşitli kışlalardan askerler, Fetih 1453'te rol almaya başladı'' (Kaynak:http://fotogaleri.haberler.com ) Yani film de gerçekten gerçek asker kullanılmış:) Sonuş olarak bu film için ne diyebilirim; çok fazla bir beklenti altına girmeden izlenmesi gereken ama sonuç olarak geleceğe unut filizleri serptiği için beklentilerin yüksek olduğu bir film:D

Not 1: Başrol oyuncusunu tanınmayan bir yüz seçmeleri çok yerinde bir hareker olmuş, bu kadar önemli birini ünlü birinin yüzü ile bağdaştırmak gerçekten çok zor olurdu.

Not 2: Asıl olumlu yada olumsuz eleştirimi filmi izledikten sonra yapıcam, bu film için tekrar bir yazı yazmayı düşünüyorum;) Büyük ihtimalle yazmak isyediğim ama unuttuğum bir çok şey var, nasip ikici yazıya.

Not 3: Film de en çok eleştirilenlerden biri de yine Osmanlı kadınlarının kıyafetleri olacak sanırım, neyse.

Şimdilik benden bu kadar

filmle ilgili sizde yorum yapmayı unutmayın

ne düşündüğünüzü merak ediyorum;)

Sağlıcakla kalın...

Yeni Yıldan Dileğim... (Mim)

2011-12-30T16:25:00.000-08:00

Şimdi ne yazmalı nasıl başlamalı acep? Öncelikle belirteyim ki final haftasındayım ve (umutsuz bir yüz ifadesi takınırak) hiçbir dersin daha kapağını açmış değilim. Kitaplar üst üste dizilmiş kuzu kuzu bir köşe de okunmak için beni bekliyorlar. Ama ben her öğrenci gibi hiç oralı olmuyorum ve ders çalışmamak için normalde yapmadığım bütün saçmalıkları yapıyorum. Bir günü daha aylak aylak etfarta dolaşarak tüketmeyi başardım:)) (İçimdeki ses; ben seni iki gün sonra görücem Kore Delisi)

Neyse canlar, bilindiği üzere yeni yıla girmemize sayılı gün/saatler kaldı. Evet evet eminim sizde en az benim kadar heyecanlısınızdır; sonuçta 2012 demek bir yıl daha yaşlanmak, üniversiteden mezun olmak ve akabinde işsiz kalmak, Türkiye-GKRY ile ilişkilerin AB aracılığıyla daha da alevlenmesi, KPSS belasına bulaşmak... ve enn önemlisi sınavı olan benim gibi garibanlar için güzel evimizin hangi güzide odasında yeni yıla girileceğine hararetli tartışmalar sonunda karar vermek demektir. Zor bi mesele azizim;)) Ben yeni yıla girmesem olur mu, nolur olur deyin yaa ühüüü;(

Gelelim aslında bu yazıyı yazma sebebime. Sevgili Nomu Yeppuda bana 12 istek ile sınırlı eğlenceli bir mim paslamış, Yeppuda'nın da dileklerini kendi üstüme zimmetlediğime göre şimdide yeni yıldan başka neler istiyorum onları yazayım;)

Hyun Bin'in bir askerden an önce gelmesini ve dizi çekmesini istiyorum:)

***Birazcık depresif başlıcam ama idare edin gerçekten şu anda en çok ihtiyacım olan bunlar. Herşeyden önce yeni yılda huzur bulmak istiyorum! Başımı yastığa koyduğumda hemen uyumak istiyorum ve mümkünce kafamın içindeki bir türlü susmayan bunaltıcı sesin susmasını istiyorum...

***Yeni yılda sınavları atlatmış, özgür ve mutlu olduğu bir işte çalışan bir birey olmak istiyorum.

***Kırk yaşıma da gelsem hala uzakdoğu manyağı olmak istiyorum, şöyle torun torba herbirlikte plazma tv nin karşısına geçip kore dizisi izleyelim istiyorum ahahah:))

***Daha farklı bir çevre ve daha aklı başında, kötü günümde yanımda olan ve gerçekten beni düşündüğünü hissettiğim arkadaşlar istiyorum. Adımı Kore Delisi yerine Mıknatıs olarak değiştirmeyi düşünüyorum O_o Cidden ya mıknatıs misali kendim gibi delileri yanıma çekmek zorunda mıyım!

***2011 yaktı- yıktı beni o yüzden 2012 benim yılım olsun ve hiçbir pişmanlık duymadan ''Vay be yaşamak ne güzel şey!'' dideyim (diyelim);)

***Özene bezene yaptığım saçımın dışarı adım attığım anda rüzgar yüzünden dağılmamasını istiyorum:( Benim gibi saçına takıntılı olanlar için çok sinir bozucu bir durum yahu!

***Mümkünse bir kerecikte olsa derslere hocalardan önce girmek istiyorum:) Dersliğin kapısını çaldığımda canım hocalarım ''Yine mi geç kaldın, çabuk yerine otur gözüm görmesin seni'' bakışı atmasınlar istiyorum (çaktırmasam da çok tırsıyorum o zamanlar ya)

***Güney Kore: Coffee Prince gibi romantik, A Love To Kill gibi seviyorum ama kavuşmamız imkansız, Greatest Love gibi manyak, Hello My Teacher gibi sempatik, I'm Sorry I Love You gibi bizi salya sümük ağlatan, My Girlfriend is a Gumiho gibi şeker, Smile You gibi huzurlu, Sungkyunkwan Scandal gibi gözümüzü gönlümüzü açan diziler çekilsin İSTİYORUM! Kendimi kaptırmışım bir an yaa kısaca ortaya karışık güzel mi güzel Protect The Boss kıvamında bişey istiyorum. Ne yani çok mu şey istedim şimdi Allah aşkına ^^

Japonya: Beni benden alacak drama türünde dizi yada film çekmelerini istiyorum. Her zaman söylerim caponların hayal güçlerine hastayım, adamlar çok farklı koulardan harika dramalar çekiyorlar. İstiyorum işte istiyorum!

Çin: Jackie Chan'in yirmili yaşlara tekrar dönüp film çekmesini istiyorum:D Çin'e dair çocukluğumda aklımda kalan tek şey Jackie Chan filmleridir. Vay arkadaş sen nasıl bir insansın ki o filmleri çekebildin, kaç yaşında olursan ol Chan abi ben senin hala hayranınım:)))

Türkiye: Çok büyük bir beklentim yok aslında tek istediğim kendi kültürümüzü yansıtan, orjinal (mümkünse araklanmamış ve o güzelim filmlerimizi tekrar çekip helak etmesinler), kimin eli kimin cebinde belli olan, içinde İffet-Bihter-Fatmagül-Kudret-Behlül vs isimlerinin geçmediği, bütün aile fertleriyle oturup izleyebileceğimiz, eğlenceli, saf (iyi anlamda:)) bir Türk dizisi izlemek istiyorum! Allah'tan fazla beklentim yokmuş heee:))

***Koreli grupların Türkiye de konser vermesini istiyorum. Ayrım yapmıyorum o derece istiyorum artık Allah ne verdiyse modundayım, yeter ki gelsinler:D

***Süpper ötesi bir fotoğraf makinası istiyorummm, hemide çok istiyorum^^ Ve gözümü kamaştıran anların resmini çekmek istiyorum;)

*** Güvendiğim insanların beni arkamdan vurmamasını istiyorum ve insanlara kin beslemek, çabuk affetmemek istiyorum...

*** Herkesin hayallerindeki gibi yepyeni bir hayat sürmelerini, sevdikleriyle çok ama çok mutlu olmalarını istiyorum!

***Son bir madde de kendim ekliyorum:) Efemin kendime en hızlısından akıl fikir diliyorum zira bu gidişle benden adam olacağı falan yok;)))

Oh be sonunda bitti, aslında bitmadi ama mecburen ben burda kesiyorum yoksa insanoğlunun istekleri hiç biter mi;)) Şimdi de geldi bu mimi paslamaya; Bunu Sevdim, Lee, Harmony, EunHye, Güney Kore, Egosantrikrapsody, Eskaymak, BBsever, Sağ Beyin ... Bu mim kaç kişiyle sınırlı bilmiyorum o yüzden kimi gördüysem ekledim:D Hadi sizi kolay gelsin ben kaçtım malum kitaplar beni bekler;)

Her kim okuyorsa bu yazıyı

isteklerimin gerçekleşmesi için canı yürekten

İnşallah deyin emi çünkü ben sizin için dedim bile;)

Hepinize mutlu yıllar canlar^^

Taiyou No Uta - Güneşe Ağıt

2011-12-25T06:45:00.000-08:00

İsmiyle öne çıkan bir film Güneşe Ağıt... Bu film için verilebilecek en güzel isim bu sanırım, cidden çok beğendim. Çok uzun zaman önce izlediğim 2006 yapımı, 119 dakikalık, romantik-dram tarzında bir japon filmidir kendileri.

Özellikle filmin adını vurgulamak istiyorum çünkü iki tane Taiyou No Uta var. Bir tanesi şu an da benim bahsedeceğim film Midnight Sun (Güneşe Ağıt), diğeri ise daha sonra bu filmden esinlenerek çekilen dizi Song of the Sun (Güneşe Bir Şarkı). Dizi on bölüm olarak çekilmiş oyuncuları falan da farklı, ben izlemedim o yüzden geçiyorum.

Filmin Konusu: İnsanlarda ender olarak görülen Güneşe Çıkamama Hastalığı (XP-Xeroderma pigmentosum) yüzünden sadece geceleri dışarı çıkıp gündüzleri uyuyan Kaoru'nun (Yui) hikayesidir. Hayatta sahip oldukları kendini gözü gibi koruyan anne babası, dert ortağı kuzeni (o kız kuzeni miydi ya unutmuşum neyse işte), elinden düşürmediği gitarı ve her gece pencereden gördüğü ama bir türlü konuşamadığı Fujishiro Kouji'dir(Takashi Tsukamoto). Kaoru günlerini tek uğraşı olan şarkılarını her gece sokakta güneşe ağıt yakarak geçirir. Biryandan da hastalığı ilerlemeye devam etmektedir. Bir gün uzaktan uzağa hoşlandığı Fujishiro Kouji ile tanışır ve Kaoru için hayat hem daha renkli hemde daha acı verici olur...

Farkındayım cümlelerim baya absürt oldu ama işin aslı aşağı yukarı böyle idare edin canlar;) (Cümlelerimi toparlayamamın nedeni şu anda yanımda harıl harıl ders çalışan arkadaşım. Çok sinir oldum yahu ama arkadaşıma değil kendime, ulan insan birazcık gaza gelir yada etkilenir de ders çalışır dimi ama nerdeee)

Film hakkında kısaca bir değerlendirme yapacak olursam; çok ama çok harika bir konu, süper şarkılar ve vasat bir işleniş... Japon ve dram kelimeleri yanyana gelince çok kötü bişey beklemek mümkün değil zaten, adamlar öyle harika konular buluyorlar ki gelde ağlama:) Ama bu sefer bu kadar güzel bir konuyu değerlendirememişler, sanırım bu oyunculardan kaynaklanıyor. Özellikle de başroldeki kızın oyunculuğunu hiç sevmedim. Yani düşünsenize dünyada enden olarak görülen bir hastalık taşıyorsunuz ve hiçbir zaman güneşi göremezsiniz aksi halde hastalığınız hızla ilerliyor, işte bu karmaşık ruh yapısını hiç iyi yansıtamamış kız. Halbuki bize selpak dayandırmayacak bir konuya sahip bir film. Zati Yui japonya da bir popşarkıcısıymış Allah için kızın sesine diyecek birşey yok, filmi izler izlemez ilk işim kızın şarkılarını dinlemek oldu zaten ama oyunculuk dediğim gibi sıfır.

Sonuç olarak hikayesi ve filmde söylenen şarkılar için izlenmesi gereken duygusal bir film. Dram ağırlıklı olmasına rağmen sizi çok çok ağlatmayacak ama kendinizi ailenin yenine koyduğunuzda yüreğinizi burkacak farklı bir yapıt. Yüzünüzde kırık bir tebessümle bitireceğiniz Güneşe Ağıt'ı ne kadar seversiniz bilmem ama ben sevdim yani ilk izlediğimde sevmiştim;) En önemli ayrıntıyı söylemeyi unuttum; filmde kızın şarkı söylediği sokaktaki resimleride (aşağıdaki videoda var) ve filmin afişinde Gün Doğdu (Ay Çiçeği- Güne Bakan) çiçeğini kullanmaları çok anlamlı olmuş. Bir tarafta güneş olmadan yaşayamayan Gün Doğdu çiçeği bir tarafta güneş olunca yaşayamayan Kaoru... Ne ironi ama!

Aklımdayken hemen söyleyeyim filmi izledikten sonra büyük ihtimalle şarkıyı merak edeceksiniz, kızımızın ismi yukarıda da söylediğim gibi Yui şarkının ismi ise Googbye Days... Şimdilik benden bu kadar hepinize iyi seyirler;)

Bu sefer yazıyı kısa tutmak zorundayım

ders çalışmaya karar verdim de:D

Sağlıcakla kalın;)

Şarkı Molası - 2

2011-12-23T16:33:00.000-08:00

Not: Resim alıntıdır.

Saat kaç oldu hala uyuyamıyorum, bu gibi zamanların en iyi ilacı nedir? Tabiki müzik;) O halde Şarkı Molası'na kaldığımız yerden devam edelim... Herhangi bir ülke yada şarkı sıralaması yapmıyorum şu anda aklıma ilk gelenleri ekliyorum;)

***

Taeyang - Wedding Dress

Son aylarda BigBang grubuna iyice takar oldum, şarkılarını başa sarıp sarıp dinliyorum sanki görünmeyen bir el beni yönlendiriyor gibi. Ama dinlenmeyecek gibi de değil ki kardeşim, şarkıya bayıldım hele Taeyang'ın sesine bittim:))

***

Kim Hyung Sup - Sarang Hae Yo

Delightful Girl adlı diziyi izleyenler bu şarkıyı hemen tanımıştır heralde. Normalde tek düze giden şarkıları çok sevmem ama bu şarkı başka, Adamın sesinden midir yoksa şarkının güzelliğinden midir bilmem pek bi sevdim;)

***
S.H.E - Ai Lai Guo

S.H.E üç kişiden oluşan Tayvanlı bir kız grubu. Arada sırada tayvan semalarında uçmayı seviyorum, cırtlak seslerine rağmen arada dinlendirici, güzel şarkılar söylüyorlar.

***

K. Will- Day & Night (feat. Baek Ji Young)

Sesine hayran olduğum iki isim bir arada, insan başka ne ister ki...

K.Will ve Baek Ji Young düeti, dinleyin canlar;)

***

Ji Sun - Sarangeh Michyeoseo

Bu da Brilliant Legacy adlı dizinin OST'si.

Hoş bi şarkı dimi^^

***
F.T Island - Sarangalhee

Benim şeker grubumun şarkılarından birini paylaşmazsam olur mu hiç!

Evet bence de olmaz, geleneği bozmayıp araya bir F.T. Island şarkısı ekleyelim:)

***

2NE1 - Lonely

Sevdiğim koreli kız gruplarından biri daha 2NE1.

Şarkı güzel, sesleri harika sevilmez mi hiç bu şarkı;)

***

Şarkıları beğendiniz mi^^

Şimdilik aklıma gelenler bu kadar.

Bir sonraki Şarkı Molası'n da kaldığımız yerden devam ederiz;)

Sağlıcakla kalın...

Yetenek Avcısı - Part 4

2011-12-19T09:00:00.000-08:00

Bu yetenek avcılığı çok hoşuma gitti ya o kadar farklı, güzel, güldüren ve aynı zamanda gereksiz şeylerle karşılaşıyorum ki beni benden alıyor:) Mesela biraz sonra yazacağım yetenek (!) biraz da bizi ilgilendirdiği için sıcağı sıcağına paylaşmak istedim, aslında daha farklı şeyler yazacaktım ama birdahakine inşallah;)

Yeteneğimizin daha doğrusu rekorumuzun konusu Dünya'ın En Gereksiz Rekorları arasında gösterilen 84 Saat Uyumadan Dizi İzleme Rekoru... Bir yerlerden tanıdık geldi mi sizede ahahh:)

Şimdi gelelim olayın kahramanına (!) 31 yaşındaki Steve Misiura, 72 saat olan Televizyon İzleme Rekoru'nu Amerikan komedi dizisi olan Friends'in toplam 238 bölüm olan bütün sezonlarını aralıksız 84 saat boyunca izleyerek yeni bir rekor kırdı. Oh oh ne güzel vatana millete hayırlı uğurlu olsun:)

Bu adamcağızın bir iki tane resmini ekleyecektim ama adam bütün resimler de hayalet gibi çıkmış (doğal olarak) o yüzden bir tane ekliyorum, yazıyı daha fazla katletmenin manası yok dimi bu kadarı yeterde artar bile. Baksanıza adama çökmüş resmen:)

Eğri oturup doğru konuşmak gerekirse 84 saat boyunca televizyon izlemek pekte kolay değildir, ben bile (bana noluyosa) belli bir saatten sonra dayanamayıp bir kenara fırlatıyorum bilgisayarı. Misiura ise bu süre zarfında mide bulantısı yaşamış, vücuduna kramplar girmiş ve halüsinasyon görmeye başlamış. Bu seksen dört saat boyunca hiç uyumamış bunun içinde belli aralıklarla evine arkadaşlarını çağırmış ve beş dakika da bir alarm kurmuş. Sonunda da amacına ulaşmış Dünya tarihine geçecek (:D) rekora imza atmış.

Aslında böyle bir rekoru normal şartlarda paylaşmazdım ama dediğim gibi sanki bize biraz uyuyor gibi ne dersiniz? Biz uzakdoğu severler olarak günlük olmasa bile haftada belli bir saatimizi dizi yada film izlemeye kesin ayırıyoruz. Ben elimde olmadan yukarıdaki arkadaşa gülüyorum ama aslında bizim durumumuzun da ondan kalır yanı yok. Yanı Misiura 84 saat diziyi aralıksız izlediği için adına rekor diyorlar bizim hayatımız boyunca izlediğimiz uzakdoğu dizi-filmlerini yıllık hesaba vurunca uçuk bir rakam çıkıyor ortaya, eee o zaman bu çılgınlığın adı ne:))) Yok abi bu böyle olmayacak biri bana noter çağırsın izlediğim dizilerin çetelesini tutup onaylasın ahahhah:))

Peki siz bilgisayar yada televizyon başında kaç saatinizi feda ediyorsunuz bakalım?

Var mı bu rekoru kırmaya gönüllü? ^_^

Başka bir yazıda görüşmek üzere

sağlıcakla kalın;)

Smile,You - Gülümse

2011-12-18T14:13:00.000-08:00

Kurbağa ile Aptal...

Herkese selammm...

Uzun bir aradan sonra nihayet yazı yazabiliyorum bloğuma. O kadar çok şey birikti ki hangisini yazsam, nerden başlasam bilemedim. Bir ara herşeyi tek bir postta yazayım dedim ama bu diziyi ayrı tutmak istedim diğerlerinden o yüzden haydi başlayalım ve bir çırpıda yazalım zira fazla vakit yok;)

Dizimizin ismi Smile, You diğer bir adıyla Smile Honey, korecesi 그대, 웃어요, bizim deyimimizle Gülümse. Gülümse aslında 2009 yılında yayınlanmış bir dizi ama daha önceden türkçe çevirisi yapılmadığı ve olanlarda karman çorman olduğu için izlememiştim, sevmiyorum başka dilde dizi izlemeyi. Neyse işte sonunda çevrilmeye başladı da bende kıyısından köşesinden nasipleniyorum. Smile You tür olarak romantik-komedi ve aile tarzında, tam tamına 45 bölümlük bir dizi. Evet diğer kore dizilerine göre bölüm sayısı uzun ama izlemeye başladıktan sonra birazcık daha uzun sürseydi diyeceğiniz türden eğlenceli, matrak, romantik bir dizi o yüzden bölüm sayısını kafanıza takmadan izleyin;)

Diziyi izlememiş olanlar için baştan uyarımı yapayım, dediğim gibi Smile You ne kadar romantik-komedi ise bir o kadar da aile dizisi. Yani aile içindeki olaylara dizi de baya yer verilmiş. Ben bu sefer diziyi atlaya atlaya izledim, nerdeyse bütün bölümlerine baktım sayılır ama toplasan üç dört bölüm anca yapar. Fazla zamanım olmadığı için böyle yaptım, kaldı ki ben öyle uzun uzadıya aile dizilerini pek sevmem ama bu dizideki aileler evlere şenlik cinsten. İnsanı çok fazla sıkmadan, her bölümünde heyecanı yüksek tutmayı başaran, kusursuz karakterlerden ziyade daha çok normal (ahaha) insanlardan oluşan sevilesi bir dizi. Yeni başlayan dizilerin sadece ilk bir kaç bölümü izleyip yorum yapabiliyordum ama bu dizi sizi uzun bir süre hayal kırıklığına uğratmayacaktır garanti ediyorum;) (Sonunu bende hala izlemedim ama)

Konusu: Seo Jung In zengin bir ailenin küçük kızlarıdır. Global Motor adlı bir şirketin zengin oğlu Lee Han Se ile biraz da ailesinin zoru ile evlenme eşiğine gelir. Kızımızın babası aslında küçük kızını zengin velet Lee Han Se ile evlendirip sallantıda olan şirketini kurtarmayı istemektedir. Ama çiçeği burnunda yeni evli çiftimiz balayı yolunda Seo Jung In'in şirketlerinin iflas ettiğini öğrenirler. Bunun üzerine Lee Han Se ailesinin baskısıyla kızımızı gelinliğiyle yolun ortasında terkedip gider... İşte bütün hikaye, cümbüş bundan sonra başlar.
Kendisini para yüzünden evlendirmeye çalıştıkları için ailesine küsen kızımızın aklına babasının uzun süre şoförlüğünü yapan büyükbaba gelir. Ve şımarık kızımız bundan sonra alışık olmadığı bir çevrede yaşamaya başlar. Bu küçük eve bir de kızımızın evsiz kalan ailesi ve büyükbabanın yakışıklı torunu Kang Hyun Soo da girince şamata başlar;)

Biraz karışık gibi görünebilir çünkü oyuncu kadrosu baya kalabalık, sonuçta iki aile birden var dizi de ama işin aslı kısaca bir evle yaşamak zorunda kalan iki çatlak aile ve bu ailede filizlenen gençlerin aşkı diyebiliriz.

Oyucular:

***

Seo Jung In (Lee Min Jung)

Kafasına eseni yapan, çatlak, şımarık bir zengin velettir kendileri. Ailesinin durumu iflas edene kadar iyi olduğu için el bebek gül bebek büyütülmüş o yüzden biraz hırçın, rahatlığa alışmış ve bu güne kadar zoluk görmemiş biri işte. Velakin kader bu ya bir gün içinde cici kocasını, parasını, evini kaybeder ve Kang'ların evine yerleşir. Zamanla da kedi-köpek gibi didiştiği Hyun Soo'ya aşık olu verir ama Jung In için hiç bir şe tam yolunda gitmez;)

Kızımızı BOF'tan hatırlarsınız orda da bu dizidekine yakın çatlak bir rolü vardı ama burda tan kendini bulmuş diyebilirim. Sevecen, manyak ama bir o kadar da doğal. Jung In karakterini çok sevdim ben hatta dizide ki en çok sevdiğim karakterdi;)

***

Kang Hyun Soo (Jung Kyung Ho)

Kang Hyun Soo yurt dışında eğitim alıp gelmiş bir motor müdendisidir (yada bunun gibi bişey). Eğitimini tamamlayıp eve dönerken yolda deli kılıklı bir kızla (Jung In) karşılaşır ve zaten karışık olan hayatı daha da içinden çıkmaz bir hal olur. Bu çatlak kızın aslında sekiz yıldır aşık olduğu kadının küçük kız kardeşi olduğunu öğrenir, herkes için olaylar çok farklı yönlerde cereyan etse de aynı evde çakışır kalır.

Bu çocuğu Misa'dan hatırlarsınız, hani kızın sevdiği ana kuzusu bir çocuk vardı dizinin başlarında o işte.

***

Diğer oyuncuları tanıtmıcam zira ucu bucu görünmüyor bu işin:) Dediğim gibi hem çok içimizden, doğal karakterlerle dolu hemde farklı gelen bir havası var. Ciddi anlamda bir kaç yerde atlayarak izledim ama çok nadir. Ha bide aklıma gelmişken, bölüm sayısı uzun olunca hen bir sahneyi ve olayları acele etmeden çekmişler. Bizim dizilerdeki gibi büyükbabadan toruna kadar (hatta daha da ilerliyordu galiba) uzanıyor sülale ama bizdeki gibi sıkıcı değil, bölümler arasındaki heyecanı olabildiğince canlı tutmuşlar ve o kadar kalabalık kadroyu güzel harmanlamışlar;)

Son olarak aklıma gelen küçük ayrıntıları da yazayım; mesela büyükbabaya bayıldım ''be adam sen ne tutumlu şeysin'' dedim durdum:) Sonracıma büyükbabanın evdekileri hergün sabahın altısında kaldırıp, üstlerinden hiç çıkarmadıkları yeşil eşofmanla spor yaptırmasını sevdim. Ve son olarak dizide sadece tek bir çiftten ziyade bir çok karakter üzerinde durmalarını da sevdim... Bu böyle uzar gider;)

Smile You tamda moralim bozukken karşıma çıktı çokta iyi oldu çünkü dizide birbirinden komik bir çok sahne var. Eğer sizde birazcık tebessüm etmek istiyorsanız izleyin derim bu manyak aileleri ve şu aşağıdaki tatlı çifti ;) Dizi şu anda birçok sitede var o yüzden link vermicem ama burdan şarkı eşliğinde diziden kesitler izleyebilirsizin, fikir sahibi olmak için;) Hepinize iyi seyirler...

Çok Yönlü Blogger Ödülleri (Mim)

2011-12-10T07:38:00.000-08:00

Yazıma başlamadan önce belirtmek isterim ki nerdeyse hergün bir kaç dakikalık da olsa bloğuma uğruyorum ve yeni yazılan yazıları okuyup, haberleri takip etmeye çalışıyorum. Ama yazı yazmaya özellikle de şu sıralar vakit bulamıyorum (hala zamanım yok aslında ama ben sonunda isyan bayraklarını çektim ve ayrılmaz parçam olan sevgili bilgisayarımın başına geçtim, gönül rahatlığıyla zamanımı çatır çatır öldürüyorum:P) o yüzden ben teşekkürden önce özürlerimi bildirmek istiyorum efenim. İlk olarak bloğumu hergün takip eden ve yeni yazı bekleyen ama göremeyip hayal kırıklılına uğrattığım okuyucularımdan (böyle söyleyince kötü hissettim be kendimi, yazmayalı da hepi topu bir hafta olmuş aslında ama eskiden günde iki yazı birden yazdığımı düşünürsek evet yavaşlamışım sanki:D), ikinci olarakta bu mimi bana paslayan çingum Lee'den. Biyane çingu mimi bu kadar geç cevaplayabildiğim için...

Not: Ulen şansımın içine tüküreyim tam gaza geldim ne güzel yazıcaktım şimdi de internet gitti iyi mi, herşey mi bana karşı!... Pöf...(4 saat sonra sonuç; gece yarısını çoktan geçti ama hala internet yok... tamam pes)

(Ertesi gün) Öhöm nerde kalmıştık, evet sonunda geldik ödül törenine dicektim velakin bu mim'in iki tanecik kuralı varmış gelin önce onlardan başlayalım:

1)Bu ödülü bize layık gören kişiye teşekkür edip bloğunun linkini paylaşıyoruz.
Beni bu ödüle layık gören; ödülümü çatlak patron Cha Ji Heon'un elinden almamı sağlayan sevgili çingum Lee'ye ve ödülüyle beni hem şaşırtıp hem sevindiren Sadecedeniz'e çok teşekkür ediyorum;)

2)Hakkımızda bilinmeyen 7 gerçek yazıyoruz.
- İnsanlara karşı olması gerekenden çok daha fazla güler yüzlüyümdür, bu durumdan nefret etmeme rağmen (çünkü şu zamana kadar başıma ne bela geldiyse bu yüzden geliyor) kendime engel olamıyorum! Bu hayatta beni en çok mutlu eden şey karşımdaki kişinin gülümsemesidir. O gün moralim gerçekten berbat olabilir ki çok fazla depresif takılırım ama eğer yolda yürürken yada otobüsten inerken karşımdaki bir teyzeyle gözgöze geldiysem o an ani bir kararla tebessüm edip başımla hafifçe selam veririm. Yüzde doksan dokuz ihtimalle de o da aynı şekilde tepki verir (insan refleksi):) Teyzenin o anlık gülümsemesi benim için dünyalara bedel... İşte böyle küçük şeyler beni mutlu etmeye yeter de artar bile, o gün için bende ne dert kalır ne de tasa;)

-Tam bir ev kuşuyum! Beni kendi halime bıraksalar ömrümün büyük bir çoğunluğunu evde geçirebilirim.

-Karakalemle resim çizmeye (düzeltiyorum çizmek için uğraşmaya) bayılırım. İçimde ukte kalan mesleklerden biri de ressamlıktı ama kısmet değilmiş napalım. Şimdilerle resmi sadece canım sıkıldığında ve konuşmamak için kendimi tuttuğum zamanlarda çizerim. İlaç gibi gelir resim çizmek, ayrıntılarıyla uğraşmak büyülü bir şekilde sakinleştirir beni.

-Mp3 ve ben ayrılmaz bir ikiliyizdir efenim. Eğer sokakta kulağında kulaklık, müziği en azından çevresindekileri duyamayacak şekilde yüksek sesle dinleyen birini görürseniz dikkat edin o ben olabilirim. Evet çoğu insan kulağında kulaklık müzik dinler ama kabul ediyorum benimki birazcık abartı. İlerde sırf bu yüzden sağır olmaktan çok korkuyorum ama napayım. Benim ki bir anlam da bile bile lades:P

- Beyaz tenli biri olduğum için hayalet yada hasta muamelesi gördüğüm çok olmuştur. Özellikle de sınıf arkadaşımın beni her gördüğü yerde ''canım hasta mısın yüzün kireç gibi olmuş'' demesine uyuz oluyorum. Bunlar güzellikten anlamıyorlar ya, uzakdoğu da olsam baş tacı edilirdim baş tacı hıh... ahahha:D

-Defter ve kitaplara karşı acaip derece de ilgim vardır. Zati hayallerimden biri de (eğer bir gün kendi evim olursa, gerçi olmazsa da istiyorum) duvarı boydan boya kaplayan kocaman bir kütüphanemin olmasıdır. Her kültürden mutlaka bir kaynak bulunmalı... Çok seviyorum kitapları ya herbirine gözüm gibi bakarım ve ödünç verdiğim insanlarında aynı şekilde davranmasını isterim (ama sevdiğim bir çok kitabımın üstüne bir bardak soğuk su içtiğim de çok olmuştur hani:P ).

-Hatta en en en büyük hatam ''Hayır'' diyememekti(r). Ve bütün pişmanlıklarım sadece bu beş harf üzerine kuruludur... Hayattan ders almak lazım dimi;)

İnsanın kendisi hakkında konuşması en zoru sanırım, bu meşakkatli işi de hallettiğimize göre artık ödül törenine geçebiliriz. Mim kurallarına göre ödül vermek için 10 kişi belirleyecek mişiz. Ha unutmadan bende diğerleri gibi hemen not düşeyim; sıralama karışıktır ve ödül vermek istediğim sadece 10 kişi ile sınırlı değil aslında:(

Bunu Sevdim

Belki kendi bilmiyor ama blog açmama ve birbirinden değerli insanlarla tanışmama vesile olan kişidir. Bloğuna her girdiğim de eski yazılarından birini okur çıkarım mutlaka... Bu ödülü yazısını her okuduğum da ''bunu sevdim ki'' dedirtip isminin hakkını verdiği için gönül rahatlığıyla sana veriyorum çingu. Ve not; bloğunda yaptığın bütün güncel değişiklikleri severek takip ediyorum şefin tavsiyesi, günün atasözü, resimler...

Hikaruivy

Yazılarını okurken gülme krizine girdiğim ve yazılarında espiriyi en iyi harmanlayan kişidir kendileri. Tee uzaklarda olmasına rağmen bloğunu devamlı güncel tutmana hayranım çingu. Çok yoğun olduğunu tahmin edebiliyorum ama bu şekilde ve hızda yazmaya devam;)

Metropol Günlüğü

Sanırım bende herkes gibi düşünüyorum senin hakkında lee; tek kelimeyle yazı makinasısın:) Çok yönlü bloger ödüllerini birbirinden farklı konularda yazdığın yazılarla kesinlikle hakediyorsun. Ama benim bunlardan ziyade en çok hoşuma gidense hangi konuda yazarsan yaz kendine has doğal bir üslupla, içinden geldiğin gibi yazman. Her ne kadar yorum yapmayı unutsam da aslında bütün yazılarını okuyorum biline, ailecek takipteyiz efenim:)

Kaktüs Çiçeği (Makinosev)

Sayesinde So Ji Sub'un dizilerinden filmlerine, spor hayatından özel hayatına kadar herbişeyi öğrendik. Enişte hakkında başka yerde bilgi aramaya gerek yok maşallah makinoun arşivinde hepsi mevcut. Yazılarını okumayı seviyorum ya ayrıca araştırma azmine hayranım;)

Mydestiny

Mydestiny deyince aklıma üç şey geliyor; photoshop, VIP, kitap:) Yazılarını takip etmen gerçekten eğlenceli ayrıca photoshop çalışmalarına imrenerek bakıyorum. Ha söylemeden edemicim çingunun yeni blog temasını görmeyen kalmadı dimi, ben çok beğendim farklı ve rengarenk olmuş;)

Sermin

Hergün mutlaka bakıp çıktığım bloglardan biridir ama son zamanlarda hatta baya uzun bir zamandır eskisi gibi aktif değil:( Nerelerdesin şermin... Neyse şimdilik arşivini karıştırıyorum, batı filmlerini hiç mi hiç takip etmediğim için şerminin bloğu ilaç gibi geliyor bana ve genelde sevdiği şeyleri bende seviyorum. Hala takipteyim;)

Kimbapsushi

Sadece koreyle sınırlı kalmamasını, farklı konularda yazı yazmasını ve üslubundaki sadeliği seviyorum;)

Özlem Pansiyon

Tam bir gezgin! Onun kadar seyahat yapan birini daha görmedim. Ve sanırım son aylarda en çok kıskandığım kişi:) En son Güney Kore'ye gidip geldi ve bloğunda kore seyahatlerini bir bir anlatıyor. Bende sindire sindire her bir satırını okuyorum, sizde özlemin eğlenceli yazılarını okumalısınız;)

Harmony

Yazılarını yüzümde tatlı bir tebessümler okuduğum, içimi ısıtan uyumlu bir kore severin bloğu;)Bloğundaki renk cümbüşünü ve yazılarının zengin içeriğini seviyorum;)

Bez Cadıları

Aktif, renkli, eğlenceli, güncel daha ne olsun. Bez cadılarının kazanını karıştırmak, bloğunda vakit geçirmek gerçekten eğlenceli;)

Bu zamana kadar yazdığım en zor mimlerden biriydi O_o

Aklımdakiler sadece bu on kişiyle sınırlı değil tabiki ama kurallar işte...

Şimdilik benden bu kadar

sağlıcakla kalın;)

Flower Boy Ramyun Shop- Çiçek çocukların ramen dükkanı

2011-11-26T07:55:00.000-08:00

꽃미남 라면가게

Veee vizeler biter...Kore Delisi'de dizilerine kaldığı yerden devam eder;)

Bir süredir kendimi Manga okumaya ve Anime izlemeye kaptırmıştım, tam sıkılmaya başladığım sırada bu evlere şenlik dizi yayınlanmaya başladı; Flower Boy Ramyun Shop (꽃미남 라면가게) ...

Her ne kadar beklemeyi sevmeyen biri olsamda, bir o kadar da meraklı olduğum için yeni başlayan bu diziyi izlemeden edemedim. Diziyi izlemek için çok fazla bilgi sahibi olmaya gerek yok aslında şu üç neden yeter de artar bile; Jung Il Woo, Lee Ki Woo, Ramen... Efenim bu üçü bir arada yemede yanında yat kıvamındaki dizimizi yine de ucundan kıyısından anlatalım;)


Öhö öhöm...^^

Flower Boy Ramyun Shop 16 bölümden oluşan, romantik komedi tarzında, çiçeği burnunda şeker mi şeker bir dizi.Yine konu itibariyle klasik (yani sayılır) işleniş itibariyle diğerlerine göre farklı diyebileceğimiz bir drama. Dizinin yeni başladığını söylemiştim değil mi ama buna rağmen türkçe çevirisi beklediğimden daha hızlı ilerliyor. Şu anda dizinin 7. bölümü çevrildi bile... Yeri gelmişken çevirmen arkadaşlara burdan teşekkürlerimi sunarım efenim;)

Konusuna gelirsek; Yang Eun-bi adındaki kızımızın en büyük hayali bizim deyimimizle devlete kapak atıp rahat, düzenli bir hayat sürmektir. Bunun içinde var gücüyle kpsszede (çevirmen böyle çevirmiş ben napım:P) olana kadar öğretmenlik sınavlarına hazırlanır ve bir okula stajyer öğretmen olarak kabul edilir. Her şey Yang Eun-bi için harika gitmektedir ta ki zengin züppe Cha Chi-soo ile karşılaşana kadar! Bu da yetmezmiş gibi babasının ölümü ile yıkılan kızımızın başına birde kendini kocası ilan eden bir adam çıka gelir. Ve bütün bu insanların yolu bir ramen dükkanında kesişir...

Konusu kısaca bu kadar, diziyi çok fazla katletmek istemiyorum o yüzden hep birlikte izleyip görelim daha neler olacak, bu işin sonu nereye varacak;) Ben diziyi bir kaç küçük ayrıntı dışında baya sevdim, son zamanlarda izleyecek doğru düzgün birşey bulamıyordum o yüzden ''Çiçek Çocukların Ramen Dükkanı'' ilaç gibi geldi. Oyunculara geçmeden önce şu tanıtım videosuna bir göz atın hele;)

Yazının bundan sonrasında dizi hakkında ipuçları verebilirim

izlemeyenleri şimdiden uyarıyorum ona göre;)

Oyuncular:

*********

Cha Chi-soo (Jung Il Woo)

Cha Chi-soo; ultra zengin, züppe, hovarda, acemi, şımarık, havalı, yakışıklı... Oğlumuz anne ve babasını küçük yaşta kaybetmiş o yüzden büyükbabası bakıp büyükmüş, bu yaşa getirmiş keratayı. Bu zamana kadar el bebek gül bebek büyütüldüğü için hiç darbe yememiş bu hayatta ta ki bir stajyer öğretmenin gelip ona voleybol topuyla vurana kadar:D

Sana torpil geçiyorum Jung Il Won:P

Bundan sonrası ise tam bir komedi:)) Jung Il Won'un canlandırdığı bu karakter inanılmaz tatlı olmuş. Hele bakın şu videoya. Bu çocuğun oynadığı hiçbir diziyi tam olarak bitirememiştim (49 Days dahil) ama bu şerefe bu diziyle nail olacağım galiba;) Cha Chi-soo karakteri hakkında söylenecek çok şey var ama dizi hakkında ipuçları vermektende korkuyorum o yüzden izleyin canlar o kadar şeker bir karakter ki. Zati bu adamı pek bi severdim şimdi bi daha sevdim, e daha ne diyeyim;)

***

Choi Kang-hyeok (Lee Ki-woo)

Kızımızın babası ramen dükkanını ve kızı bu adama (adı çok uzun ya, her seferinde yazmayayım bu adama işte) miras bırakır. Bu telefon direği (adam cidden çok uzun ya, diğerleri yanında cüce kalıyor. Halbuki anormal olan bu çocuk:P) oğlumuzda ramen dükkanını işletmeye karar verir ve dükkanın elemanlarını tek tek toplamaya başlar. Başta her seferinde karım karım diye ortada dolaştığı Yang Eun-bi'yi;)

Kendilerini hatırladığım kadarıyla A Love To Kill’de izlemiştim yine ikinci adam rolünde. Burda da ikinci adam rolünde ama Choi Kang-hyeok rolüyle daha çok dikkat çekici (oyunculuk anlamında canım) olmuş. Adamın kendine has bir havası var bu rolde hem herşeyi kontrol ediyor hemde dünyadan bi haber modunda geziyor. Şöyleki bu devasa adamın acaip bi huyu var önüne gelen yerde uyuyup kalıyor, bakınız buraya. Merak etmeyin bayılmıyor sadece çantanın içinden bir kağıt parçası çıkarması gerekiyor ama bu iş çok zahmetli geldiği için o da uyumayı tercih ediyor:D Böyle biri işte ama bu dizideki rolünü çok sevdim adam kendini bulmuş resmen...

***

Yang Eun-bi (Lee Cheong-ah)

Yang Eun-bi yirmi beş yaşına gelmiş ve kariyer peşinde koşan bi hatundur. Baş belası öğrencisi ve gururu yüzünden yeni başladığı öğretmenlikten istifa edince beş parasız ortada kalır. Her şey sarpa sararken babasının eski ramen dükkanını işletmeye karar verirler. Bundan böyle eskinin öğretmen ve voleybolcusu olan Yang Eun-bi şimdinin ramencisi oluverir...

Bu kadını ilk kez izliyorum ve hemen söyleleyim pek sevmedim:P Ne bilem özelliklede başlarda biraz gıcık geldi ama izledikçe alışıyor gibiyim (yine de başka bir oyuncu olsa hada mutlu olurdum). Her ne kadar kadına ve oynadığı karaktere gıcık olsamda oyunculuğuna diyecek lafım yok, o yüzden izlemeye devam;)

*********

Bunlardan ziyade diğer oyuncuları da sevdim özellikle bizim esas kıza noona diyen, yanakları tombiş olan çocuğu:) İzlerseniz kimden bahsettiğimi anlayacaksınız, kendini hemen belli ediyor zaten sevimli kerata. Ah bi de olur olmaz kızları sevmeseydin var ya...

Sonuç olarak diziyi sevdim arakadaş, gerçi dizinin adı her ne kadar ramen ile ilgili olsada altıncı bölüme gelene kadar ne alaka diyebilirsiniz. İlk altı bölüm ramen dükkanı için hazırlık aşaması diyebiliriz. Evet biraz uzun bir toplanma süreci olmuş ama o kadar eğlenceli bölümlerdi ki uzatmalarında hiç bir problem yok;) Neyse çok konuştum ben yine, pamuk şekeri kıvamındaki bu diziyi izleyin işte canlar^^

Resim pek bi güzel dimi

evet evet bende beğendim:)

Eee o zaman size iyi seyirler...

Güncelleme:

Flower Boy Ramyun Shop da sonunu getiremediğim diziler arasında yerini almış bulunmakta. Halbuki başlarda baya sevmiştim ama ilerledikçe sıkmaya başladı. Belki de çok büyük beklentilerim olduğu içindir bilemiyorum neyse siz çok fazla beklenti içine girmeden izleyin emi canlar;))

♫ Sıla ♫

2011-11-19T08:37:00.000-08:00

Bir kaç gündür (hafta oldu mu ki O_o) gelen yorumlara cevap veremedim ve bloğu güncelleyemedim biyanee. Vize haftasına girdim üstelik durduk yere başıma daha bir çok sınav belasını açtım. O yüzden ortalıklar da bir hafta daha olamıcam (olmamam gerekiyor:))

Hep söylemişimdir ders çalışırken şarkı dinlemeyi çok severim, her ne kadar uzmanlar tavsiye etmese de ben kendime şiddetle tavsiye ediyorum arkadaş! Eğer ders çalışırken oda da benden başka ses olmazsa uyuyup kalıyorum hele bir de sevmediğim bir derse ohhh haftalık uykumu alır kalkarım yani o derece:D O yüzden taaa liseden beri ders çalışırken şarkı dinleme alışkanlığı kaldı bende, şimdi istesem de değiştire miyorum.

Neyse işte bugün ''Avrupa Birliği ve Türkiye İlişkileri'' ne çalışıyorum bir taraftan da Sıla'nın şarkılarını dinliyorum. Ahahah Sıla&AB ne uyumlu çift olmuşlar dimi:)) Ben ne güzel çalışkan bir öğrenci gibi oturmuş kuzu kuzu araştırmamı yaparken aklım bin bir türlü hinliklere kayıyor. Mesela kitabı bir kenara bırakıp sadece şu Sıla şarkıları üzereinden yola çıkarak AB-TR ilişkisini açıklasam... Bakınız şarkıyı dinlerken dikkatimi çeken yerlere:

Boş Yere

o şutu çekip golü atamıyorsak
öyle oturduğumuz yerden konuşmuyormuşuz

sıska mı kalsın hayallerimiz
ne münasebet tabii yapabiliriz

http://sarki.alternatifim.com/)

Yorum yapmıcam sadece bir an bu satırları sınav kağıdına yazsam dersten geçme olasılığım ne olurdu diye düşünmeden kendimi alamadım. Bir gün delidir ne yapsa yeridir felsefesine uyup bütün tabuları yıkmak istiyorum! Ne için geldim neler yazıyorum yine tamam bu konuyu kapatıp günlerdir dinlediğim sıla şarkılarından bir kaçını eklemek istedim. Nasıl olsa şu dar vakitte dizi-film yazısı yazamıcam en azından şarkı paylaşayım dedim hemde Türkçeee:)) Seviyorum bu kadını ya deli dolu, kendiyle barışık ve güçlü bir sese sahip... Daha ne olsun.

Boş Yere

Şimdilik benden bu kadar hepinize huzurlu günler;)

♫

Oluruna bırak, her neyse geçer
Hayata zulmedip üzülmeye mi değer
Oluruna bırak, her neyse geçer
Gün doğsun hele bi, üzülmeye mi değer!

Güney Kore'den Haberler

2011-11-09T12:02:00.000-08:00

Bayram dolayısı ile bloğuma bir kaç gündür giremiyordum, uzak doğuya dair son gelişmeleri gecikmelide olsa yazmak istedim. Bir sürü konu yığıldı hepsi için ayrı ayrı sayfa açmak yerine tek bir sayfada paylaşıcam. Şu anda bu post'u zor şartlar altında yazıyorum o yüzden biraz kısa kesicem;)
Not:Başlık bulmak yazı yazmaktan çok daha zor, birkez daha anlamış bulunmaktayım O_o

İşte gözüme takılan son olaylar:

***

Bigbang'in zaferi!

Taze taze ilk haberimizi verelim, sevgili Bigbang grubu 6 Kasım günü MTV Ema da Worldwire Act katagorisinde ödüle layık görüldü. Yapılan oylama sonucunda sevenlerinin ve Vip'lerin desteğini alarak birinciliği göğüsleyen Bigbang grubu, içlerinde son yılların çok ses getiren Britney Spears gibi isimleri geride bıraktı.

Bir Vip olmamama rağmen Bigbang'ın ödül aldığını duyunca havalara uçtum resmen! Gruba ve ödül törenine dair bütün yazı ve videoları yüzümde salak bir gülümsemeyle okudum, izledim. Hala şu yukarda gördüğünüz resme bakınca bile mutlu oluyorum^^ İçinde böyle milli olan şeyleri hep çok sevmişimdir. Eminimki o sahneye çıkmak ve bir koreli olarak(onlar için) ödül almak paha biçilmez derecede önemli olmalı. Kaldı ki Kore'deki dört şarkıcıdan üçünün amacının batıya açılmak olduğu göz önüne alınırsa. Neyse işte onlar için bu unutulmaz olan anları bende büyük bir keyifte izledim. Dediğim gibi bir Vip değilim ama olma konusunda emin adımlarla yürüyorum:) Bigbang'ı canı gönülden kutluyorummm ve şarkılarıyla beni daha uzun süre şaşırtmalarını istiyorum. Tebrikler Bigbanggg!!!

***

F.T Island - Distance

Ve geldi benim grubuma... FT Island grubu korece olarak yayınladıkları Memory in FT Island albümünün tanıtımları bile daha bitmeden, Japonca olarak seslendirdikleri Distance mini albümünü piyasaya sürdüler.

Mini albümde dört tane şarkı yer alıyor ilk ikisi albüme adını veren Distance şarkısı ve onun farklı enstrümanlarla çalınmış hali, diğer ikisi ise Life ve Venus...

FT Island gurubunu seviyorum ya, normalde sevdiğim şarkıları dinleye dinleye eskitirim ama bu grubun şarkılarını eskimek bilmiyor. Adamlar dinlettiriyor kendini kardeşim;) Neyse fazla uzatmadan albümün ilk performans videosunu verelim Distance...

***

Wonder Girls - Wonder World

Öncelikle belirtmek isterim koreli kız gruplarında özellikle T-ara ve F(x) haricinde kimseyi dinlemem. Kız gruplarına karşı bir önyargım oluştu ve bunun en büyük nedenlerinden biri de Wonder Girls'dür. Bu grubun sevdiğim şarkısı yok desem yeridir (taş çatlasın iki) o derece yani. Ama grubun Wonder World adlı yeni albümleri çıktığından beri baya bir söz edildi. Yeni imaj, yeni bir hava katılacak gruba dendi... Ben hemen grubun yeni yayınladıkları klibi ve Be My Baby şarkısını vereyim.

Önceki şarkılarına kıyasla daha sert ve kadınsı bir ses tonuyla söylemişler. Yani bana Wonder Girls grubu denince aklıma gelen ilk şey şirin görünmeye çalışan cırtlak sesler korosudur:) Grubun bu albümler birlikte kendinde değişikliğe gitmesi çok ama çok yerinde olmuş, şarkıyı deminden beri dinliyorum baya baya sevdim. Bu sert ses tonu şarkıya yakışmış ama Rap bölümünü sevmedim sevemedim! Çok uyumsuz olmuş yada ben yakıştaramadım bilmiyorum ama bu grup Rap yapmasın ya nolur O_o Bunun haricinde klibi izlediğimde ilk tepkim şu oldu ''aha huylu huyundan vazgeç miyor yine bacak şov'' oldu:D

Velhasıl sevdim bu şarkıyı canlar;)

***

Şimdilik benden bu kadar

bir dahaki yazıda

görüşmek üzere;)

Kurban Bayramı...

2011-11-04T14:56:00.000-07:00

An itibariyle evimin keyfini sürmekteyim. Malum hafta sonunun gelmesiyle bayram telaşı başladı herkes için, özellikle de büyük terminallerde iğne atsan yere düşmeyecek kadar insan var. Otobüslerin biri gidip biri geliyor, ona rağmen hala çoğu insan bilet bulamıyor. Ben yine bilet bulma konusunda şanslı olanlardanım ama her sene aynı senaryonun tekrar etmesinden yoruldum sanki;

-bilet arayışı
-bütün biletlerin aylar öncesinden bittiğinin öğrenilmesi (akabinde üni. birinci sınıf öğrencilerini saygıyla tek tek yaad edilmesi)
-önce şaşkınlık hemen ardından sinir katsayısının yükselmesi
-artık Allah ne verdiyse mantığıyla hummalı bir bilet arama girişimi
-ek seferler
-huzurlu bir şekilde nefes alıp verme fonksiyonunun düzene girmesi
-otobüste herkes mışıl mışıl uyurken (hatta muavin bile) sanki şoföre yaverlik yapacakmış gibi sabaha kadar gözünü dahi kırpmadan güneşin doğuşunu izleme
-ve son olarak ailenin verdiği o hiçbir şeye değişilmeyen huzurdan bir kaç tutam derin derin içine çekme...

Ne söylemek için geldim neler anlatıyorum neyse efenim işin özü bayram da bloğa uğrayamayacağım için şimdiden herkesin Kurban Bayramı'nı kutlamak istedim. Bu seneki bayramın herkese kutlu olmasını; huzur, bolluk getirmesini isterdim. Ama Türkiye bayramı buruk bir sevinçle karşılayacak malesef. Son haftalardaki şehit haberleri (hala devam ediyor hala, bu meretin bir son bulduğunu dünya gözüyle görebilecek miyim acaba) ve yıkıcı bir depremle sarsılan Van-Erciş deki halkımız için ne kadar mutlu bir bayram olur tahmin etmek zor değil. Tek söyleyebileceğim vefat edenlere Allah'tan rahmet diliyorum geride kalanlara ise sadece sabır. Herşeye rağmen hayat devam ediyor işte...

Bloğumu takip edenler bilir olayların genelde ilgi çekmeyen yönlerini kurcalamayı severim. Van depremiyle ilgili haberleri okurken İsimsiz Kahramanlar diye bir habere rastladım. Televizyonlarda ve gazeteler de genellikle ön planda olan, ilgi çeken olaylar yayınlanır. Ama depremde kurtarılanlar kadar kurtaranlar da vardı... Sadece Akut ve Kızılay'dan bahsetmiyorum gencinden yaşlısına bölge ahalisi, Türkiye'nin dört bir tarafından gelen gönüllüler ve üniversite öğrencileri, her zaman yanımızda olduklarını kanıtlamaya devam eden Azerbaycan ekibi, bir kez daha gönlümü feth eden Güney Kore ekibi ve daha niceleri... Irk , ülke, dil, düşünce farklı ama hepsi bir olmuş canla başla hayat kurtarmaya çalışıyorlar. Var mı daha ötesi!
Ne olursa olsun, herşeye rağmen bu ülke topraklarında doğduğum ve bu ülkenin vatandaşı olduğum için kendimi çok şanslı hissediyorum.

Bu kadar uzattığım için biyaneee,

tekrardan herkesin Kurban Bayramı kutluyorum.

Tekrar görüşmek üzere sağlıcakla kalın;)

Şarkı Molası -1

2011-10-31T11:27:00.000-07:00

laa

lala la

lala la laa!

Son zamanlarda kitaplar ve sınavlarla pek bi haşır neşir olduğum için yazı yazmaya vakit bulamıyorum. Madem yazı yazamıyorum eski bloğumda başlattığım Şarkı Molası geleneğini burda da devam ettireyim en azından dinlediğim şarkıları paylaşayım istedim;)

Issız bir adaya düşsem yanıma ilk alacağım şey mp3'ümdür heralde, şarkı dinlemeyi o kadar çok seviyorum. Hele de son zamanlarda piyasaya sürülen şarkılar o kadar güzel ki dinlememek elde değil. Sevdiğin bir şarkıyı eskitene kadar başa sarıp tekrar tekrar dinlemek gibisi yok...

******

Baek Ji Young - It Hurts Here (A Thousand Days' Promise OST)

Tek kelimeyle bu kadına hayranım! Baek Ji Young Allah vergisi bir sese sahip, özelliklede duygusal şarkıları muhteşem yorumluyor. Hele de söz konusu OST'ler olunca kadın daha da devleşiyor gözümde. Size kısada Secret Garden- That Woman deyim de anlayın beni^^ Bu şarkıyı o kadar çok dinledim ki ama hala eskitemedim, insanı saran acaip bir hüzün var... Bu kadının söylediği bütün şarkıları seviyorum yaa, ailecek takipteyiz efenim:))

******

Tablo ft.TaeYang - Tomorrow

Uzun zamandır beklenen bir şarkıydı Tomorrow... Ben ki internet aleminin bütün baskılarına rağmen BigBang grubunun şarkılarını pek dinlemem. Salakça bir durum ama bana bir şeyi çok överseniz aksine dinleyesim yada izleyesim gelmez, cidden:D Bu yüzden pek çok harika filmi izleyemiyorum ya:( Neyse işte herşeye rağmen ilk defa Lee çingumun ne demek istediğini anlamış bulunmaktayım. TaeYang ve Tablo'nun seslerine tek kelimeyle ba-yıl-dım!!! İnanılmaz güzel bir şarkı ya. Koreliler şarkılarında rap'ı çok kullanırlar ama her şarkıyada uymuyor be güzel kardeşim. İşte Tomorrow istisnalardan biri oldu çıktı;) Şu an bile bu şarkıyı dinliyorum. Herşey cuk diye oturmuş, her bir detayı çok sevdim... Olmuş olmuş Tae Yang ben bile beğendim ahaha:)))

******

FT.Island - Heartache

Benim vazgeçilmez grubum F.T Island... Grubun yeni albümü Memory ile yine gönlümü fethetmeye devam ediyor. Albüm hakkında daha detaylı bilgi için sizi Masalevi'ne alalım ... Hong Gi'nin sesini zaten seviyordum ama şarkıya Jae Jin'inde dahil olmasına çok sevindim. Hong Gi'nin uçarı ve dokunaklı sesi ile Jae Jin'in yumuşak sesi güzel uyum sağlamışlar. Hoş dinlendirici bir şarkı...

******

Cyndi Wang- Sticky (Love Keeps Going OST)

Kore dizilerinden sıkılıp Tayvan semalarına uzandığım zamandan kalmaz bu şarkı da. Love Keeps Going isimli dizinin OST'si, söyleyen kadın ise dizinin başrol oyuncusu. Normalde Tayvan kızlarını pek sevmem hatta bildiğin gıcık olurum ama bu kadını sevdim helede şarkıyı onun seslendirdiğini öğrenince daha bi sevdim;)

Oh ai ya yi aiii...

******

Khuntoria - 널 사랑해 Feat. St. edzi

Sadece tesadüfen dinlediğim bir şarkı söyleyen kim, neler oluyor inanaın bilmiyorum. Hiç de araştırasım yok (bilen sevabına aydınlatsın bizi:)) ama anladığım kadarıyla bir eğlence programı var ortada. Bizdeki evcilik oyunu gibi bişi, bunlarda ordaki çiftten biri işte. Kısaca şarkıyı pek bi sevdim, paylaştım, rahatladım bitti...fuuu:))

******

KyuHyun -Way Of Breaking Up (Poseidon OST)

Kyu Hyun'u sevdiğimi bilmeyen var mı hala? Bu çocuğun sesini çok seviyorum ya, ne kadar dinlersem dinleyeyim bıkmıyorum. Bu şarkı da Poseidon adlı yeni başlayan dizinin OST'si, diziye hiç bakmadım daha, bakmayıda düşünmüyorum gerçi ama şarkıya bayıldım. Dinlendirici bir melodi... Eee içinde Kyu olurda güzel olmaz mı^^

******

Şimdilik aklıma gelenler bunlar bi dahaki yazımda kaldığım yerden devam ederim;) Umarım sizde benim kadar sevmişsinizindir şarkıları. Artıgın ben kaçar başka bir şarkı cümbüşünde görüşmek üzere sağlıcakla kalın...

Bu kafaylada ne güzel ders çalışılır ama...

Ahahah

Yetenek Avcısı - Part 3

2011-10-28T18:22:00.000-07:00

Herkese selam...

Çoğu zaman imrenerek baktığım, bazen akılsır erdiremediğim, genellikle de manyak bunlar ya dediğim yetenekleri paylaşmaya kaldığımız yerden devam edelim.

(Bu konu hakkında daha önceki yazılara Yetenek Avcısı 1 - 2 den bakabilirsiniz...)

Bugünkü yetenek konumuz bir insanın sabrı!

Bir insan üstünde uğraştığı herhangi bir çalışmayı bitirmek için ne kadar sabırlı olabilir ki?
Bir hafta, üç ay, iki yıl, on sene...

İşte bu nokta da Scott Weaver isimli abimizi ayakta alkışlamamız gerekiyor. Bu abimiz yememiş içmemiş tam tamına 35 yıl (dilekolay ya) boyunca 100.000 tane kürdan kullanarak San Francisco şehrinin modelini yapmış. Üç metre yüksekliğindeki bu model fuarlarda hala sergileniyormuş.
Bir insan evladının gençlik yıllarından başlayarak saçları ağarıncaya kadar yani 35 yıl boyunca, 100000 kürdanla ne yapmış olabilir bu kadar uğraştıracak diyorsanız resmin tamamını vereyim hemen.

Şehrin modeli bir insan boyundan hayli uzun yapılmış ve inanılmaz derece de ayrıntıya yer verilmiş. Pencerelerden basamaklara kadar herşey nakış gibi işlenmiş. Peygamber sabrı dedikleri bu olsa gerek O_o Şimdi gelelim benim kafama takılanlara; abimizi (abimiz deyip duruyom elin adamına yaa, öf adını yazmaya eriniyom çaktırmayın:P) gerçekten taktir ettim, resmen küçük bir çöple şahaser oluşturmuş velakin bir süre sonra insan durup düşünüyor kardeşim yani bir ömrü bu yola harcıyorsun. Acaba değdi mi? Weaver abiyle (artık amca olmuştur) bu konuda yüzyüze konuşmak isterdim doğrusu. Ha eğer değiyorsa söylesinde bende mektep köşelerinde boş yere dirsek çürütmeyeyim, diplomalı işsiz olucama hobileri sayesinde para kazanan bir kaçık olmak daha akıllıca gibi. Ne dersiniz:))

Şakayı bir kenara bırakıp bu devasa şehir modelini ilk gördüğümde aklıma takılan soruyu söyleyeyim şimdide. Mesela kendimi ele alayım normal şartlarda sabırlı bir insanımdır ama bu kadarda değil yani, otuz beş yıl ya sabır taşı olsam çatlarım heralde:) Gerçi ben böyle bir model yapmaya kalksam daha şehrin temelini bile bitiremeden o bilmem kaç bin kürdan bitiverirdi. Çünkü benim eline bir kürdan geçtimi mümkünatı yok kıracam onu, yoksa içim rahat etmez. Yani şu yukarıdaki resme bakınca bile bilgisayarın içine girip şöyle bir elimi daldırasım var şehrin içine. Ahahhah adamın 35 yıllık emeğini 3-5 saniyede tuzla buz ettiğimi düşünsenize, adamın gözü önünde çıt çıt kırarmışım. Yüz ifadelerini tahmin etmek hiçte zor olmasa gerek:))) Bu modelin ülkemize getirilip sergilenme olasılığı yok ama yinede tutki oldu diyelim beni modelin yüz metre yanına dahi yaklaştırmamaları önemle rica olunur, benden söylemesi:D Neyse zati adam benim gibi psikopatlara karşı önlem almıştır sonuçta bir daha ömrü hayatında böyle bir model yapması imkansız. Ne eski sabır kalmıştır adam da, ne konsantrasyon, ne de otuz beş yıllık bir ömrü daha...

Gece gece saçmalamaya başladığıma göre uykum gelmiş demektir. Yavaştan ben kaçar...

Başka bir yazıda görüşmek üzere;)

Strobe Edge - Minyatür bir kızdan aşk masalları;)

2011-10-21T09:19:00.000-07:00

~~ストロボ・エッジ~~

Anime kadar olmasa da arada sırada manga okumayı çok severim. İçlerinde ayıla bayıla okuduğum bir çok manga var ama ilk kez bir manga serisini bloğumda tanıtmak istedim. İşte son gözdem Strobe Edge (ストロボ・エッジ) Strobe Edge romantik komedi tarzında, 10 cilt 36 bölümden oluşan şeker mi şeker bir manga. Benim gibi mangakaları takip ederek seçenler için bu serinin mangakası (seriyi yazıp çizen şahsiyet) ise Sakisaka Io. Yazımın başlığı da amma fiyakalı oldu he:D Manga boyunca esas kızımıza minyatür dedikleri için bu geldi aklıma yani başlık bulamadığımdan değil yalnış anlaşılmasın ahhaha^^

Bu seri uzun zamandır gözüme takılıp duryordu ama bir türlü başlamak içimden gelmiyordu açıkçası. Ama beni bu mangaya iten en önemli etken karakter çizimleriydi. Diğer mangalardan daha farklı bir şekilde çizilmiş bu yüzden daha gerçekçi daha bir sasmimi geldi nedense. Zati karakalen çizmeyi seven bir olaraktan benim için bulunmaz bir hazine oldu resmen. Dizi yada filmler de senaristleri pek takip etmem ama mangakaları göz hapsine almaz boynumun borcu oldu, hatta öyle gaza geldim ki sınavlardan sonra tekrar çizmeye başlaya bilirim;) Bütün bunların haricin de bu sevimli mangayı sevgili günlüğün bloğunda da görünce tamam dedim okumak farz oldu;)

Kısaca konusundan bahsedeyim; Sevimli ama bir o kadarda saf kızımız Ninako hayatında daha önce hiç aşık olmamıştır, doğal olarak aşkın ne anlama geldiğini bilmemektedir. En yakın arkadaşı Daiki'ye duyduğu sevginin aşk olduğu zannettiği anda okulun havalı çocuğu Ren'le karşılaşır ve gerçek aşkın ne olduğunu o zaman anlar. Bütün cesaretini toplayıp Ren'e ilan-ı aşk eder ama ortada büyük bir sorun vardır. Ren'in zaten bir kız arkadaşı vardır bu yüzden Ninako eli mahkum geri çekilmek zorunda kalır. Eee sonrası? Bu aşk hikayesi burda mı bitecek? Tabiki hayır, Ninako aşkından hem vazgeçer hemde geçmez bu çelişki arasında bocalayıp dururken Ren'in en yakın arkadaşı Andou da Ninako'ya çoktan aşık olmuştur bile...

İşte böyle klasik bir aşk konusu var ama dediğim gibi beni bu mangayı okumaya iten etken çizimleriydi. Fakat okudukça o kadar hoşuma gitti ki hatta en çok güldüğüm ve eğlendiğim manga bu diyebilirim;) Eğer romantik komedi tarzında bir şeyler arıyorsanız gayet isabettili bir seçim olur efenim, tavsiyemdir;) Özellikle de karakterler o kadar şeker ki; Ninako'nun saf ama vazgeçmeyen halleri, Ren'in hiçbirşeyi umursamaz görünen ama sevgisini de belli etmekten geri kalmayan hareketleri ve tabiki Andou'nun beni benden alan şebeklikleri. Hepsi birbirinden güzeldi^^ Yeni okuduğum için mi bilmiyorum ama ben baya baya sevmişim bu seriyi ya O_o

Uzun uzadıya anlatmayı, karakterleri tek tek ele almayı inanın çok istiyorum ama şu anda önümde dağ gibi yığılmış kitapları gördükçe sinirlerim bozuluyor:D Neyse işte canlar bundan sonra mangaları da tanıtmaya karar verdiğim için bu manganın da bloğumda olmasını istedim. Bu aralar canım çok sıkkın birazcık yüzüm gülsün diyorsanız okuyun derim;)

Strobe Edge mangasını buradan (resimlerin üzerine tıklayarak ilerleyin canlar;)) Türkçe olarak okuyabilirsiniz. Şimdilik bana müsade gerçek hayata dönüş yapıp birazcıkta kitap okuyayım;)

Başka bir manga serisinde görüşmek üzere,

Hepinize iyi okumalar

Bugün sen uyan diye 26 asker uyudu!

2011-10-19T19:03:00.000-07:00

Bu yazıyı yazmak kesinlikle istemiyordum hala istemiyorum! Çünkü bu konuda o kadar doluyum ki sayfalarca yazı yazsam da kendime gelemem.

Sabah daha kargalar bile kahvaltı yapmamışken okulun yolunu tuttum her zaman ki gibi. Her şey olağan seyrinde yani benim derste uyuklamamla devam etti ama ikinci derse girdiğimiz de duyduğumuz haberle şok olduk. Bu kadar da olmaz (olmasın) artık dediğimiz bir rakam var ortada 26 şehit! Ne demektir bu ya...

Pek göstermesem de hatta hiç göstermesem de aslında siyaset öğrencisiyim ve derslerimizin neredeyse tamamı Türkiye'nin iç ve dış sorunları olduğu için bütün gün bu haber üzerinde tartıştık durduk. Evet malesef şehit sayısı inanılmaz derecede yüksek 26! Yalnış hatırlamıyorsam en son 1993 yılında 33 askerimizi şehit vermiştik ve yine aynı sahneler tekrar tekrar çekilmeye devam ediyor. Aslında benim bahsetmek istediğim bunlar değil; bugün farkettim ki şehit haberlerine o kadar duyarsızlaşmışız(duyarsızlaştırmışlar) üzülmek şurda dursun doğru düzgün bir tepki bile veremez olmuşuz. Gencecik insanların vatan dedikleri namuslarını korumak için canlarından geçmeleri artık kimse için bir anlam ifade etmiyor(!) Şehit haberini televizyonda duyduğumuz da kafamızı çevirip haberi izlememiz en fazla on beş saniye sürüyor (medyamız sağolsun!), on altıncı dakika da kafandaki hafif bulutlanma dağılıp yarım bıraktığın işine devam ediyorsun... İnanın siyaset öğrencileri içinde durum bundan farklı değil hatta utanarak söylüyorum daha beter. Biz bütün bir ders boyunca o yirmi altı genç insanın can vermesini bir kenara bırakıp ''Bu saldırının arkasında ki neden nedir? Bundan sonra ne yapılmalıdır?'' gibi sorulara yöneliyoruz (yönlendiriliyoruz). Derslerde bu konuları tartışıyoruz demiştim ya aslında yalan söylemiş oldum hiçbir şeyi adam akıllı tartışamıyoruz. Üniversite de ders verme yetisine sahip olan(!) bütün hocalardan konumuna ve karakterlerine yakışır bir şekilde dersi yönetmelerini beklerdim. Ama malesef iş siyasete gelince (öğrenci-öğretmen olman farketmiyor) herkes frene basıyor. Tam şöyle beyin fırtınası yapabileceğimiz güzel bir tartışma konusu açılmışken ufakta olsa keskin bir noktaya değinirsek ortam yüz seksen derece değiştiriliyor. Baktı hocalar bu şekilde de başa çıkamıyor anında söz hakkımızı kesiyor yani kendi çalıp kendi oynuyor. İstediği konuya istediği açıdan istediği şekilde anlatıyor da anlatıyor. Eeee nerde kaldı bu eşitlik, demokrasi zımbırtıları?

Şu sıralar her şey sinirlerimi bozuyor; Cumhurbaşkanımızın ve Başbakanımızın her şehit haberinden sonra ''Bunların hesabını sorucaz siz hiç merak etmeyin!'' söylemleri (ki artık hiç kimse yemiyor bunları, bıçak kemiğe dayantı huuu) Dünya kamuoyunun Türkiye'nin sabrını sonuna kadar sınaması (ki ben son noktaya geldim). İnsanların sadece şehit haberleri çıktığında maksimum bir haftalığına (çok bile dedim) kısık olan seslerini birazcık yükseltmeleri hemen ardından eski düzene inanılmaz bir hızla geri dönmeleri. Doğru politikaların yanlış ellere emanet edilmeleri ve bu yalnış kişilerin yalnış mevkilere getirilmeleri. Partiler! Avrupa devletleri ekonomik deprem yüzünden sallanıyorken Türkiye'nin bu avantajı en iyi şekilde kullanamaması... vs vs...

Söyleyecek daha bir yığın cümlem var ama hepsi boğazımda düğümlenip kalıyor. O kadar hassas bir konu ki kelimeleri cımbızla seçmeye çalışıyorum. Çünkü biliyorum ki bu ülkede yediği kaba tüküren de var, ailesiyle huzurlu bir yaşam sürmek isterken kendini anlam veremediği bir savaşın tam ortasında çocukları için kendini siper edenler de var. Bunu neden mi söylüyorum; bugün şehit haberlerinden sonra okulda öyle bir soğuk hava esti ki iliklerime kadar üşüdüm. Farklı kimlikden (!) olan arkadaşlara karşı takınılan tavır ve başıklardan gerçekten tiksindim. Evet bir Türk evladı olarak benimde içim cız etti ama çözüm önerilerimiz çok çok farklıymış bunu anladım. Ben Kuzey Irak'a ne kadar bomba atılırsa atılsın bu terör belasının biteceğine inanmıyorum. Benim inancım dışardakileri değil öncelikle içerdekileri temizlememiz gerektiğidir. İnsanları farklı (ki bu farklılığı bulan bana da söylesin) olduğu için dışlamak yerine onları kazanmak gerekir bence. Bugün yüz çevirdiğin bir insanın evine şehit acısı düşüp düşmediğini yada herşeyi göre alıp baskıdan kaçarak devlet babaya sığınıp çaresiz kalıdığını da bilemezsin. Demek istediğim durum ne olursa olsun insanlara bir şans vermeden neyi nasıl olduğunu anlayamazsınız. Ha bu şansı elleriyle geri itenler yok mu? Tabiki var ama onlar için boşa harcanacak tek bir nefesim bile yok!

Çok uzattığımın farkındayım ama siyaset işte böyle kafa karıştırıcı ve sinir bozucu bir şey. İpin ucunu nereye çekseniz oraya gidiyor. Konudan konuya atlamış oldum ama affedin beni bu seferlik, politika deyince kendimi kaybediyorum... Şimdilik burda kesiyorum söylemek istediklerimi ama söyleyemediklerimi bir kaç saat sonra derste söylemek üzere saklıyorum. Türkiye'nin dört bir yanına düşen ateşin çözüme kavuşturulup bir son bulması en büyük dileğim. Şehitlerimize Allah'tan rahmet ailelerine baş saylığı diliyorum (affedin elimden şimdilik başka birşey gelmiyor...)

Bugün sen uyan diye, 26 asker uyudu...
Terörü lanetliyoruz demekten bıkmadınız mı? Ben bıktım...
''Son günlerde nasılsın?'' demekten bir farkı kalmadı bu sözcüğün ve verilen o kadar şehide rağmen
VATAN SAĞOLMADI...!

Ey benim güzel ülkemin

güzel insanları

hepinize

GÜNAYDIN!

JYJ - In Heaven Albümü

2011-10-15T16:45:00.000-07:00

Birşeyleri unuttuğumun uzun zamandır farkındaydım, evet sonunda buldum JYJ albümü;) Grup hakkında yazı yazdıktan sonra şarkılarını taslaklara kaydetmişim ama blogda yayınlamayı unutmuşum. Neyse geç olsun güç olmasın dimi:)

Çiçeği burnunda grubumuzdan daha önce burdaki yazımda bahsetmiştim o yüzden aynı konulara hiç girmicem. Ben direk albümde yer alan şarkıları paylaşmak istiyorum, olurda hala dinlemeyen kalmıştır diye;) Bilindiği üzere In Heaven JYJ grubunun çıkardığı ilk korece albüm. Bu albüm milyonlarca (çok ciddiyim) kişi tarafından büyük bir merakla bekleniyordu ve daha piyasaya çıkmadan satış rekorları kırdı. Tabi bunda grubun üç harika sesinin yanında şarkının sözleri, melodisi, stili vs vs her bir ayrıntı büyük bir merakla bekleniyordu. Tabi aşırı derecede merak konusu olan noktalarda vardı. Birincisi JYJ'nin eski gruplarından izler taşıyıp taşımayacağı ve başkaldırışın en güçlü hamlesi olan In Heaven albümünün rağbet görüp görmeyeceğiydi. Daha albüm çıkmadan bunlar gibi o kadar çok şey yazıldı çizildi ki! Sözde grubun reklamını yapmamaya çalışıyorlardı ama farkında olmadan en iyi reklamı yaptılar aslında, ki albüm en çok satanlar listesine girdi bile. Boşuna demiyorlar reklamın iyisi kötüsü olmaz diye;)

Çoğu yerde DBSK ve JYJ albümlerinin birbiriyle karşılaştırıldığını gördüm. Ve bir anlam veremedim açıkçası:)) Yani DBSK tarzıyla, sesiyle, soluğuyla ayrı bir gruptu JYJ ise her ne kadar temel aynı olsada karşımıza apayrı bir renk olarak çıktı. Zati müzik piyasasında deprem etkisi yaratmasının sebebi de bu oldu. Her neyse bu konuya giripte uzatacak değilim sadece ilgimi çektiği için değineyim dedim. Kısaca ben DBSK'yi önceden de dinlerdim şimdide de dinliyorum, benim için ayrı bir müzik ziyafetiydi yeniler ise bambaşka bir keyif;)

Şimdi gelelim asıl konuya yani In Heaven albümüne. Çıkış parçası olarak albümün adını da taşıyan In Heaven seçilmiş, güzel de olmuş hani;) Şimdiye kadar iki şarkıya klip çekildi In Heaven ve Get Out parçalarına. Ki benimde ilk dikkatimi çeken şarkılardır ikisi dinlemenizi şiddetle öneririm;) Yeni klipler yakında gelecektir, tabi grubun başı daha fazla belaya girmezse. Yavrularım ya (anaçlığım tuttu yine) tam bir beladan kurtulduk diyorlar başka bir belaya bulaşıyorlar. En son gözüme çarpan olan albümdeki Pierrot isimli şarkının sözlerinden dolayı birileri rahatsız olmuş. Daha doğrusu şarkıda minik bir kısaltma yapılmış üstüne almaması gerekenler balıklama atlamış geriside sallamış olay bundan ibaret:D (olayın aslını burdan öğrenebilirsiniz)

Her neyse bu kadar çene yeter artık işte karşınızda JYJ farkıyla In Heaven ... (Albümü indirmek isteyenler burdan indirebilir)

**************

In Heaven

***

Get out

***

낙엽 (Fallen Leaves)

***

소년의 편지 (The Boy’s Letter)

***

MISSION

***

I.D.S (I Deal Scenario)

***

Pierrot

***

You’re

***

NINE

******************

Gece gece gözlerim ağrıdı yine o yüzden şimdilik burda bırakalım dimi;) Başka bir yazıda görüşünceyedek, kendinize iyi bakın mutlu olun ve mutlu edin^_^

Bassa!!!

Love So Divine - Aşkım İçin

2011-10-09T12:17:00.000-07:00

Deo Gratias

Deo Gratias!

Çok uzun zaman önce izlediğim sempatik bir Güney Kore filminden bahsedicem size; Love So Divine (신부수업) türkçe adıyla Aşkım İçin yada Kutsal Aşk...

Love So Divine 2004 yılında çekilmiş, 110 dakikalık, romantik komedi tarzında bir film. Konu itibariyle klasik kore filmlerinden biraz farklı ama gidişat olarak aynı diyebileceğimiz izlenesi, şeker bi yapım. Bu filmi izlememdeki neden tabiki oyuncuları; oynadığı her yapımı gözüm kapalı izlediğim Kwon Sang Woo ve kendisini pek sevemesem de oyunculuğuna (özellikle Secret Garden dan sonra) laf edemediğim Ha Ji Won. Bu ikili bir aaya gelir de bende izlemez miyim hiç;)

Filmin konusuna gelirsek; Kim Gyu-shik (Kwon Sang Woo ) kendini Tanrı'ya adamış bir rahip adayıdır. Yapılan son ayin sırasında arkadaşının sakarlığı yüzünden kutsal tütsüyü düşürürler ve ceza olarak Peder Nam'ın yanına yardım etmeleri için gönderilirler. Gerçek bir peder olabilmeleri ve kutsanabilmeleri için bu bir aylık cezanın bitmesi gerekmektedir. Peder Nam'ın yeğeni olan Yang Bong-hi (Ha Ji Won) erkek arkadaşını görmek için amerikadan ansızın gelir. Ancak erkek arkadaşı Bong-hi den ayrılmak istediğini söyleyince herşey altüst olur. Bong-hi bunun üzerine amerikaya geri dönmeye karar verir fakat beş parasız ortada kalmıştır. En azından bilet parasını biriktirene kadar kilise de amcasına yardım etmeye başlar... İşte bütün hikaye de bundan sonra başlar, Bong-hi'nin kilise de olmasına rağmen bir türlü kontrol altına alınamayan uçarı kaçarı haraketleri ve Gyu-shik'in rahip olma hayalleri aynı nokta da çakışır! Tek gerçek olan İlahi aşktır, o halde bu kararsızlık da neyin nesi?

Konu itibariyle kısaca böyle, ilk izlediğim de çok farklı gelmişti bana ama daha sonra benzer konuları ele alan filmler izledim yinede bu filmin yeri ayrı bende;) Biliyorsunuz ki Hıristiyanlık da din adamı olmak o kadar kolay değildir. Eğer rahip olacaksan dünyevi herşeyi arkada bırakman gerekir. Aşık olmak ve evlenmek kesinlikle yasaktır, eğer kalbine Tanrı dan başkasının aşkı girerse rahipliği bırakman gerekir. İşte bu film de bu ikilemi anlatan, iki arada bir derede kalmanın sancılarını yaşayan bir adamın hikayesi;)

~~~~

Gözüme takılanlar: (Filmi izlemediysen burayı atla bence)

***Filmin başından sonuna kadar bağırıp duran Ha Ji Won'un azının üstüne bi tane çakasım geldi. Kızım bi susta çocuk konuşsun yahu, zati adamın ağzından kerpetenle laf alıyoz!

***Özellikle filmin başların da rahip adaylarına giydirilen uzun elbiselerine bayıldım. Çünkü en çok o sahnelerde güldüm, elbisenin eteklerini tutup sünnet çocukları koşturup durdular ortalıkta:D

***Esas çocuğun matrak rahip adayı arkadaşına bayıldım:) Hani uzmanlık alanı rus kızları doğru yola yönlendirmek olan arkadaştan bahsediyorum:D

***''Hani bunu papa kutsamıştı! Nasıl oldu da kırıldı?'' dimi ama kırılmamasını gerekmez miydi?

***''Erkeklerin hepsi domuzdur, baban ve rahipler hariç'' ahhahahha

***''Bir daha çanı erken çalarsanız bende budist olurum ona göre, köylülerin uykusunu alması gerekir'' bende çanı erken çaldığı için teşekkür falan edicek sonuyordum, koptum bu sahne de. Sen çok yaşa amca emi:D

***Bizim ikili zaruri nedenlerden dolayı otel odasında kalıyorlar. Sevgili rahp adayımızında ilk yaptğı şey odadnın duvarında asılı duran çıplak kadın resimlerinin üzerine kalemle kıyafet çizmek! Hoş bir ayrıntıydı sevdim...

***Kolyenin içine sevdiğin insanın resmini koymak artık klasiktir. Ama sevdiğin insanın sende resmi yoksa? İyi akıl edilmiş bir detaydı;)

~~~~

Ve daha bir çok hoş ayrıntı...Film 2004 yapımı, haliyle sizi çok fazla tatmin etmeye bilir. Yani aman aman bişi beklemeyin. Fakat Kwon Sang Woo'yu böyle bir rolde izlemek eğlenceliydi. Bu adamı genelde ultra aşık, karizmatik, korkusuz, devamlı ağlamaklı bir modda gezen rollerde oynatırlar ama bu filmde ağlama kısmı hariç tam zıddı acemi, saf, ürkek kısacası farklı bir Kwon Sang Woo izlemek güzeldi.Vakti zamanında pek bi sevmiştim bu filmi ve hala da seviyorum sempatik, sade bir kurgusu var. Eğer hala izlemediyseniz ve vaktiniz varsa kesin izleyin derim;)) Şimdilik benden bu kadar başka bir yazıda görüşmek üzere^^

Deo Gratias

The Musical - İçinde müzik olan herşey kabulüm

2011-10-08T15:57:00.000-07:00

Ne kadar yeteneksiz olduğun önemli değil

sen yeter ki inatçılığı elden bırakma!

Kötüyüm ben kötüyüm kötüyüm, herkesi gıcık ederim ederim ahahah:D

Evet farkındayım yine çiçeği burnunda, yeni başlayan ve hala devam etmekte olan bir dizi ve ben! Nedir bendeki bu acelecilik anlamadım gitti aigooo...Özellikle bölümleri birikmeyen yeni dizilerden uzak durmaya çalışırım (zira yeni bölümleri belemekten bir gün sinir hastası olcam diye korkuyorum) ama çoğu zaman merakım ağır basıyor. Hem de kendileri hakkında yazı yazmayı düşündüğü iki oyuncuyu da burda görünce ''tamam'' dedim izlemek şart oldu.

Dizimizin ismi The Musical ( 더 뮤지컬)! Adından da anlaşılacağı üzere bol şarkılı türkülü bir dizi bizi bekliyor. Zati diziye başlamamın asıl sebebi de budur. 16 bölüm olarak tasarlanmiş romantik komedi ve melodram tarzında bir dizi. Çoğu yerde The Musical'in yayın tarihi 2010 diye geçiyor ama dizi Eylül 2011 de başladı. Yani çekilmesi uzunnn zaman önce planlanmış ama askıya alına alına günümüze kadar getirmişler, neyse canım geç olsun da güç olmasın dimi;)

Konusunu kısaca bir açıklayalım; Go Eun Bi (Goo Hye Sun) müzikalde oynamak isteyen bir tıp öğrencisidir. Bu uğurda da yapamayacağı şey yok, seksen kere elemelere girip hiçbirinden geçemese de sorun değil henüz seksen birinciyi denemedi dimi;)) Hayalini gerçekleştirmeye çalışırken kendini farklı bir dünyanın, farklı bir çevrenin ve aşk üçgeninin (bak buraya yazıyorum beşgen olcak bu mevzu:D) içinde bulur.

Dizinin konusu kaba taslak böyle;) Şimdi oyunculara geçmeden önce hemen iki mevzuya açıklık getirmek istiyorum;
1- Bu diziyi izlememdeki amaç Goo Hye Sun'u neden bir türlü sevemediğimi anlamaya çalışmak. Kıza zaten BOF dan kalma bir gıcıklığım var orası ayrı konu ama benim sorunum kızın oyunculuğundan ziyade kendileriyle. Gülüşünü sevmiyorum, insanüstü bir çaba harcayarak burun çekişlerini sevmiyorum ulan sevmiyorum da sevmiyorum işte:D Ve sevmediğim bir çok özelliğine bu dizide de devam ediyor ona rağmen diziyi izlemeye devam ediyorum nedenini açıklıcam efenim.(az sonra ahahha)
2- Şu ana kadar dizinin sadece üç bölümünü izledim yani anlattıklarım ve anlatacaklarım bu üç bölüm itibariyle geçerlidir;)

Bu konuda da anlaştığımıza göre devam...

Oyuncular:

******

Go Eun Bi (Goo Hye Sun)

Go Eun Bi müzikalde oynamak için yanıp tutuşan bir kızcağızdır, bunun için bir çok müzikal elemelerine katılır ama kabul edilmez. Çünkü müzikalde yer alabilmesi için istenilen perdeden şarkı okuması gerekir ama kızımızın bu konuda çok eksiklikleri vardır. Ama inatçı Go Eun Bi doktorluğu ve ailesini bir kenara koyup herşeye sil baştan başlar bakalım nereye kadar ilerleyecek;)

Başta da söylemiştim bu kızı pek sevimiyorum arkadaş! Ama bu diziyi izleyememe mani olmadı, başlarda ''bu kız beni daha başlamadan soğutacak diziden'' demiştim ama koktuğum gibi olmadı. Dizi mi güzel, içinde müzik var diye mi, Goo Hye Sun'un mimikleri pek gözüme batmıyor mu, yoksa neden şu aşağıdaki şahsiyet mi bilemiyorum:D Hele şu son günlerin kısa saç modası mevzusuna hiç girmiyorum yoksa çıkamayız çok dertliyim bu konuda;)

***

Hong Jae Yi (Choi Daniel)

Kendileri çok ünlü bir bestecidir. Sevmediği yada işine gelmeyen insanlara karşı gayet soğuktur. İstemediği bir şeyi kimse yaptıramaz Hog Jae Yi'ye... Vati zamanın da Yoo Jin'e abayı yakmış ve hala da birşeyler hissediyordur ama kızımız bizimkini bırakıp başka bir adamla evlenmiştir. Uzun yıllar yurt dışında yaşadıktan sonra nihayet ülkesine dönmüştür ama daha geldiği dakka kendini bir müzikalin ve aşkın içinde bulur;)

Ulan sen ne tatlı bi şeysin Daniel! Resmen gülünce gözleri yok oluyor, hele de o yuvarlak gözlüğünü yesinler senin pek bi sevimli kerata canım^^ Seni bu zamana kadar nasıl keşfedemedim ben ona şaşıyorum... Biraz önce baktım da bu yavrucak Baby Faced Beauty adlı dizide de oynamış hemen o diziyi de göz hapsine alayım amaç Daniel yoksa diziden bir beklentim yok:D

***

Yoo Jin (Park Ki Woong)

Müzikalin aranan ismi, şarkıların sultanı, Allah vergisi bir sese sahip ama cadı işte naparsın;)

Yine klasik kore dizilerine dönüş yapıyoruz galiba, hep olmazsa olmazımız kötü kadın rollerimiz vardı ahan da onlardan biri daha. Ama bu kadın öyle böyle bişi değil ya, dizinin hepi topu üç bölümünü izledim ve aklımda kalan sahnelerden ilki bu kadının! Dizi de Hong Jae Yi'ye söylediği bir replik var. Bizim güzide ülkemizdeki bir kadın söylese bu repliği anında topuğuna bir tane sıkılır o derece yani:D Ama çatlayın söylemem ne olduğunu izleyip görün, bakalım kimin dikkatini çekicek (yada çekti)^^

***

Bae Gang Hee (Ock Joo Hyun)

Gücü ve parayı elinde bulunduran, son derece zeki bir müzik yapımcısı.

Ben bu adama kısaca kepçe kulak diyorum. Saçlarını kısacık kestirmiş kulakları hepten meydana çıkmış ben napayım dikkatimi çekiyor devamlı:D Efenim bu adam kendince nedenlerden dolayı insanlara karşı soğuğunda soğuğu resmen buz! Ama ileriki bölümler de en büyük değişiklik bu adam üzerinden yapılacak gibi bakalım nasıl bir ruh-i hal alacak;))

*******

Dizi hakkında daha fazla bişi yazmak istemiyorum dediğim gibi henüz çok az bir bölüm izledim bunlar sadece ilk izlenimler, belki ilerleyen bölümler de sevmem diziyi bilemiyorum... Yine de bu diziyi Goo Hye Sun'a rağmen sevdim ve izlemeye de devam edicem gibi;) Biraz Heartstrings havası var gibi dizi de ama onun kadar çocuksu (yani görüntü açısından renli, mimik ve davranışları abartılı değil) gelmedi bana aksine kendine has bir ağırlığı var bu dizinin. Belki oyuncularında da kaynaklanıyor olabilir. Ben şimdilik sevdim bu diziyi umarım ilerleyen bölümler de bu şekilde gider ve beni hayal kırıklığına uğratmaz;)

Not: Eğer diziyi bu kadar çene çalmama rağmen hala izlemediyseniz izlememeye devam edin ahahah. Dizinin henüz 4. bölümü yayınlandı, siz bana bakmayın ve biraz daha sabredin en azından bi 10 bölüm yayınlansın;)

Daha en başta söylemiştim kötüyüm diye dimi!

Bakın o kadar da not yazdım çizdim başlamayın diziye diye

ama bu sahneyi eklemezsem olmazdı:D

Şu Daniel ne şeker adam ya:)

Başka bir yazıda görüşünceyedek

hoşçakalınnnn ve hepinize

iyi seyirler^^

Güncelleme:

Herşey iyi hoş ama belli bir noktadan sonra diziyi başa sarmaya başladılar:( Halbuki o oyuncu kadrosuyla manyak bir atraksıyon yapılabilirdi:))

Yetenek Avcısı - Part 2

2011-09-30T10:25:00.000-07:00

Nerde kalmıştık!

Bir önceki yazımda sprey boyasıyla resim çizmekten bahsetmiştim. Yine boyayla devam edelim ama bu sefer birazcık suya bulaşıcaz.

Eminim ki bir çoğunuz bu videoları daha önce görmüştür. Ama ben ilk kez izledim ve kendi adıma yeni keşfettim:D Ha unutmadan birşey daha söyleyeyim, sanki çok lazımmış gibi tırnakları çok çabuk uzayan biriyim. Buna rağmen beni rahatsız etmeyecek ve haraketlerimi engellemeyecek şekilde sadece birazcık uzatmayı severim o kadar. Ekleyeceğim videolar bu konuyla ilgili ama demin haberlere göz atarken yine şu aklından şüphe ettiğim kadını gördüm, hani sırf bir kitabın içine adını yazdırabilmek için yıllar hatta yıllarca tırnaklarını kesmeyen ve bu uğurda bir ömrü boşyere (gerçi bilemeyiz bunu kendi mutluysa sorun yok!) heba eden ablamızdan bahsediyorum.

Tırnakları toplam 6 metre uzunluğundaymış O_o

(Allah'ım sen akıl fikir ver...)

İyice konuyu dağıttık dimi hemen topluyorum... Efenim bu yazımız da ebru sanatının kadınlar tarafından nasıl farklı bir amaç için kullanıldığını görücez;) Farklı, yapması bana göre eziyetli ama yapınca da tırnakta hoş duran bir çalışma. Aslında bu konuyla ilgili çok fazla video var ama hepside o kadar uzun ki hem kendimi hemde sizi daha fazla delirtmemek için sadece bir kaç tane ekledim. Fazla uzatmayayım geri kalanını videolardan izleyip görelim;))

Bunu diğerlerini ararken buldum bi izleyin bakalım beğenecek misiniz?

***

Bunlar sabrı sınayan videolar o yüzden sadece başlarını ve sonlarını izleyin.
En azından ben öyle yaptım:)

***

Bunlarla uğraşır mıyım acaba diye bir an düşündüm ama cık, işim olmaz bunlarla zati sıkılırım hemen...
Ama eğer şu aşağıdaki işlemi biri hayrına tırnaklarıma uygulasa hayır demem doğrusu. İçlerinden tek beğendiğim bu gazete-oje kardeşliği oldu;))

Ojelerle ve tırnaklarıyla uğraşmayı sevenlere yaratıcı, farklı seçenekler. İlgilisine duyurulur... Benden şimdilik bu kadar;)

Başka bir yazıda yeni yetenekler keşfetmeye

kaldığımız yerden devam edicez.

Sağlıcakla kalın^^

The Love Revenger: Miss Jo - Aşk İntikamcısı Bayan Jo

2011-09-29T16:56:00.000-07:00

Sevgi bitse bile fazla kızgın olmamak gerekir

öyle değil mi?

Biri çerçeveyi şekillendirdi diğeri resmi çekti, ikisi bir araya gelince de Aşk İntikamcısı Bayan Jo'nun mutluluk tablosu tamamlanmış oldu;) Bütün aksiliklere rağmen an itibariyle izleyip bitirdiğim sevimli bir filmden bahsedicem şimdi sizlere; The Love Revenger: Miss Jo...

İsmi çok uzun bu filmin ya biz kısaca Miss Jo diyelim anlaştık mı;) Miss Jo 2008 yılında romantik- komedi tarzında çekilmiş bir Güney Kore filmi. Bu filmde kafama takılan o kadar çok şey varki ama öncesinde konusuna biraz değinelim daha sonra filmi irdelemeye başlarız.

Jo Sun Ju yani Miss Jo (Han Hyo Joo) sanatsal fotoğraflar için çerçeve tasarlayan ve bunları kendi elleriyle hazırlayan oldukça yetenekli bir kızdır. Fakat bu yeteneğini aşk hayatında gösteremez her seferinde kalp kırıklarıyla sonuçlanır. O da bundan sonra kalbini kıranlardan kendi yöntemlerini kullanarak intikam almaya başlar. Lee Gi Hyun (Joo Sang Wook) ise bir fotoğraf sanatçısıdır. Uzun yılların emeğini bir araya getirerek fotoğraf sergisi açmaya hazırlanıyordur. Şu kaderin işine bakın ki fotoğrafları için aldığı çerçeveler Jo Sun Ju'nun yaptığı çalışmalardır. Sevdikleri tarafından terk edilmiş bu ikilinin yolları fotoğraf ve çerçeve sayesinde kesişir, ortaya hızlı ilerleyen ama sevimli bir film çıkar.

Şimdi gelelim asıl mevzuya, Miss Jo'yu hala izlemediyseniz eğer sizi uyarmam gereken bir iki ayrıntı var. -Birincisi bu filmi izlemeyen çok kişi olduğuna eminim o yüzden film hakkında ipucu vermemeye çalışıcam. O yüzden ne kadar sıkılsanız da filmin sonunu getirmeye çalışın;)
-İkincisi Miss Jo kore filmleri içinde en düşük bütçeyle çekilmiş filmlerden olduğuna inanıyorum. Adamlar bir iki mekan ve oyuncuyla işi bitirmişler onun için görüntü zenginliğini pek aramayın.
-Üçüncüsü ise konu itibariyle çok güzel ama işleniş açısından en işte dediğim bir yapım olmuş. Eğer bu filmi bir kaç ay önce izleseydim çok severdim ama benzer örneklerini gördüğüm için pek etkilemedi yine de şaşırmadığım, yüzümün gülmediği yerler yok desem ayıp olur.
-Ve son olarak yine söylüyorum konusu cidden çok güzel, eğer bu konu biraz daha ayrıntılı işlense geçişler biraz daha yavaş olsa ve duygulara birazcık daha yer verilseydi tadından yenmezdi bu film;) Ama olmayınca olmuyor işte zorlamanın alemi yok:D

*Film boyunca kızın saçlarına uyuz oldum arkadaş, elimde olsa bilgisayarın içine girip saçlarını arkadan sıkıca bağlıcaktım:D

*Joo Sang Wook'un tepkileri ve gülüşü pek bi sevimliydi sanki, zati filmde mimiklerini doğru düzgün kullanan tek kişiydi. Sevdim bu adamı ^^

*Tamam filmde bir çok yer üstün körü geçildi ama en çok kafama takılan kızın elindeki yara oldu. Yahu bu kızın eline ne oldu? Madem açıklamıcaksınız niye gözümüze soka soka gösterdiniz O_o

*Bende fotoğraf makinası istiyorummm! Elle ayarlanan dijital olmayan eski bir makina bulursam alıcam, son zamanlarda kafayı çok fena taktım bu işe. Ben kaçtıkça aksine her yerde de karşıma çıkıyorlar. Bu dijital dünya da doğal olan herşeyi seviyorum...;)

Miss Jo kısaca böyle, film hakkında spoiler vermek istemediğim için daha fazlasını anlatamıyorum. Ama fazla bir beklenti içine girmeden izlerseniz eğer sevebileceğiniz bir film. Eğer zamanınız varsa Miss Jo'yu izleyin canlar, en azından bu deli kızın aşk intikamına şahit olun derim;))

Başka bir yazıda görüşmek üzere,

hepinize iyi geceler...

Kanojo to no Tadashii Asobikata - Prenses ve Hizmetkarı

2011-09-28T16:24:00.000-07:00

Bloğa ne yazsam diye bakınırken bu film gözüme çarptı. Yine çok uzun zaman önce izlediğim romantik-komedi tarzında, 45 dakikalık mini bir japon filmi Kanojo to no Tadashii Asobikata...

Bu film izlediğim ilk japon yapımlarından biridir. Normal de üzerinden o kadar zaman geçince izlediğim çoğu filmi hatırlamam en azından ayrıntılarıyla ama bu filmi unutmam mümkün değil.
Nedeni mi?
-Filmin başrollerini Hiro Mizushima'nın oynaması ki filme başlama nedenimdir,
-Konu itibariyle farklı olması ve bu senaryo ile en iyi drama ödülü alması,
-Filmin lise yıllarında geçmesi...vs vs
Hayır efendim hiçbiri değil asıl neden şu yukardaki resimde oturan uyuz, gıcık, kendini beğenmiş, benim sevgili Hiro'cuma hayatı zehir eden, nemrut, güzel olduğunu hala kabul etmediğim kız yüzünden:D İşte oyunculuk diye ben buna derim, kız öyle bir oynamış ki rolünü yıllar geçsede hala ilk günkü gibi gıcık olabiliyorum bu kıza ahahah. Konuyu dağıttığımın farkındayım ama elimde değil, kızın iki kaşının tam ortasına sıkı bir yumruk atmadan da rahatlamıcam anlaşılan aigooo!

Hiro'cum yaa^^

Kıza övgüler yağdırmaya devam edicem ama öncesinde filmin konusunu anlatalım. Film ilkokuldan beri arkadaş olan iki kişi etrafında şekilleniyor. Cadı kızımızın bir gün yine canı sıkılır ve oğlana ''Hadi bir oyun oynayalım, ben prenses olayım sende benim hizmetkarım'' der. Saf oğlumuzda eli mahküm kabul eder. Filmde asıl bundan sonra başlar. Bu oyunun belli başlı kuralları vardır, mesela prenses ne derse anında yerine getirilecek (kukla gibi gel derse gelecen git derse gidecen, ulan zorla dayak istiyo bu kız demedi demeyim), bu oyun sadece yalnız kaldıklarında geçerli olacak, okulda yada başkalarının yanında sadece sınıf arkadaşı gibi davranılacak ve en önemlisi bu oyun biri onları keşfedene kadar devam edecek;)

Neyse işte konu itibariyle böyle bu iki kafadarın oyunu liseye kadar devam eder. Kız ne derse çocuk sorgusuz sualsiz yerine getirir. Aklıma gelmişken bu kız tam bir manyak:D Resmen çocuğa işkende çektirmekten zevk alıyor, durmadan emir yağdırmalarını falan geçtim başka biriyle randevuya çıkarken çocuğun kendisini uzaktan izlemesini istiyor (deli! diyorum size;)) Sonracıma kıza dışardan bakınca kusursuz bir melek modunda ama aslında hiçte göründüğü gibi biri değil. Fakat bunu oğlandan başkası bilmiyordur, ya bu oyun sonsuza kadar böyle sürüp gidecek yada başkası tarafından keşfedilecektir. Filmin hangi yönde ilerlediğini izleyip görelim;)

Aslında bu film için söylenecek pek bişi yok, hani öyle aman aman diyebileceğim bir yapım değildi. Hatta Hiro'cum olmasa belki devam bile etmezdim. Ha devam ettim de noldu? Normal şartlar da olsa seni seviyorum demeyi çok mu gördünüz derdim ama yok anacım çocuk bu kıza seni seviyorum deyipte başına püsküllü bela mı alsın. Akıllı çocuk vesselam:D Yine de kızı bir kenara atarsak konu itibariyle gerçekleşmesi zor olan bir masalı izlemek güzeldi. Eğer bu filme başka bir isim verecek olsaydım ''Sevdiğin kişiyi yanında tutmanın farklı yolları'' derdim:D İlginç ama etkili yollar... Sonuç olarak bu işten en kazançlı, oyunu başlatan cadı kız çıktı gerçi oğlanda halinden pek şikayetçi gibi görünmüyordu ne dersiniz;) Dediğim gibi çok tatmin etmese de yüzünüz de hafif bir tebessüm bırakıyor. Zamanınız varsa izleyin derim;))

Hepinize iyi seyirler...

ve bana da iyi geceler^^

JYJ / DBSK - Bir Başkaldırışın Öyküsü

2011-09-21T09:13:00.000-07:00

Gün geçmiyor ki Güney Kore'de yeni bir grup piyasaya çıkmasın. Sayıları o kadar fazla ki insanın başı dönüyor ama ne yazık ki bir araya gelmeleri gibi dağılmaları da hızlı oluyor. Bunun son örneği çince ismiyle TVXQ (Tong Vfang Xien Qi) çoğumuzun bildiği korece adıyla DBSK (Dong Bang Shin Gi) grubu ...

DBSK grup üyeleri:

Kim JaeJoong,

Kim Junsu,

Park YooChun,

Jung YunHo,

Shim Chang Min

DBSK yani Doğunun Yükselen Tanrıları ilk kez 2003 de sahneye çıkmış ve bir çok başarıya imza atmıştı. Uzun yıllar da bu böyle devam etti ama 2009 yılına geldiğimiz de grup üyelerinden JaeJoong, YooChun ve Junsu bağlı oldukları SM Entertainment şirketiyle anlaşmazlığa düştüler. Vakti zamanın da on üç yıllık bir anlaşma imzalayan grup anlaşma maddelerinin adaletsizliğinden ve hak ettikleri paranın verilmemesinden şikayet ederek SME şirketini dava ettiler. SME şirketi de aynı çevikliği gösterip karşı dava açtı, şimdilerde dava halen devam etmekte. 2009 yılından sonra DBSK grubu ikiye ayrıldı; JaeJoong, YooChun, Junsu'nun gruptan ayrılarak yeni kurdukları JYJ ve geriye kalan YuhHo, ChangMin'in oluşturdukları HoMin grubu...

DBSK grubunu önceden de dinlerdim ama şimdi onlara bakış açım çok daha farklı. Öncelikle JYJ grubunu hem taktir ettim hemde yaptıklarını ayakta alkışlayarak izledim;) Neden mi? JYJ'nin gruptan ayrılıp şirkete dava açmaları (ilk değil belki ama) en çok ses getiren ve en sancılı başkaldırış oldu. Kolay mıdır Kore'nin güçlü temel taşlarından biri olan SME şirketine kafa tutmak! Peki bu şirket neler yapabilir? Size şu kadarını söyleyeyim, grup dağılalı iki sene oldu ve bu iki sene içinde kendilerinden ayrılan JYJ grubunu müzik sektörünün içine adım attırmadılar. Şarkı kliplerinin televizyondan yayınlamasını, grubun albüm tanıtımı yapmalarını, televizyon programlarına ve eğlence programlarını çıkmalarını yasakladılar. Şirketin korkusundan da nerdeyse bütün kanal yapımcıları bu yasağa harfiyen uydu. Ama JYJ bütün bunlardan yılmayıp ellerinden geleni yaptı. Grup üyeleri yeni çıkardıkları albüm için şarkı yazdı ve bestelediler. Programlardaki bütün yasaklara rağmen olabildiğince kendi reklamlarını yaptılar. SME şirketinin borusu daha çok müzik sektöründe öttüğü için grup üyeleri de kendilerini dizi sektöründe tanıtmaya başladı.

***

İlk olarak YooChun SungKyunKwan Scandal dizisin de oynadı, daha sonra da Miss Ripley dizisinde boy gösterdi. (Birileri şu çocuğa kısa saçın kendisine daha çok yakıştığını söyleyebilir mi;))

***

Junsu ise Scent of a Woman adlı diziye konuk oyuncu olarak geldi ve dizinin belli bölümlerinde çalan You are so beautiful adlı şarkıyı seslendirdi..

***

Jaejoong da son günlerin en harika dizisi olan Protect the Boss isimli dizide, kendinden beklenenin de üstünde bir oyunculuk sergileyerek dikkatleri üstüne topladı.

***

Aslında JYJ grubunun reklam yapmasına gerek yok çünkü grubun ilk korece albümleri olan In Heaven hayranlardan o kadar çok talep almış ki müzik sitelerinin çökmesine neden olmuş (bu haberi jyjturkey adlı siteden okumuştum;))

Elimizde iki ayrı grup oldu ama ben daha çok JYJ'nin üstünde duruyorum farkındayım ama elimde değil. YuhHo ve ChangMin'e saygı duyuyorum sonuçta bu onların hayatı, ne yapıp yapmadıklarını sorgulamak bana düşmez. JYJ'yi ise canı gönülden destekliyorum yaptıları hiçte küçümsenecek bişey değil, haklarını sonuna kadar savunuyorlar helal olsun;) Ha grubun dağıldığına üzülmüyor muyum? Tabiki üzüldüm eskisi gibi yine beşinin de bir arada olmasını isterdim, onların iyiliği için. Çünkü her ne kadar parçalansalar da birbirlerini özlediklerini yazıp duruyorlar sanal alemden (canlarım benim ya;() Ama şu da bir gerçek ki DBSK olarak grubun Mirotik adlı şarkıları dile pelesenkti onun haricinde çok göze batan bişey yok gibiydi. Ama grup ayrılıp da üç harika ses biraraya gelince ortaya dinlemeye doymadığım şarkılar çıkmaya başladı. JYJ'nin albümü çıkar çıkmaz şarkıları en çok dinlenen şarkılar listesin de ilk sıralara doğru hızla tırmanmaya başladı.

Bu yazıyı uzun zamandır yazmak istiyordum kısmet bugüneymiş;) Grup hakkında daha söylenecek çok şey var aslında ama daha fazla uzatmayayım durum hemen hemen bundan ibaret sonuçta dava devam ediyor şimdi ne desek boş. Belki ilerde dava sonuçlandığın da tekrar bir yazı yazarım. Ama onun öncesinde grubun şu sıralar yeni çıkan albümünü en kısa zamanda paylaşıcam... Herşey JYJ için:D

Sizde bu Allah vergisi ses varken reklama falan ihtiyacınız yok gerçi

ama olsun ben yine de sizi ve şarkılarınızı tanıtmaya devam edicem;)

JYJ Aja Aja Fighting^_^

Take Off - Uç Uçabildiğince

2011-09-20T06:00:00.000-07:00

Biri hayal kurdu diğerleri de peşinden o hayale doğru kanat açtı;

Uç Uçabildiğince!

İstemek başarmanın yarısıdır!
Geriye kalan yarısı da mücadele etmek...

Evet, filmin ana fikrini bir çırpıda vermiş olduk:) Şimdi sizlere uzun zaman önce izlediğim sempatik bir filmden bahsedicem; Take Off yani Uç Uçabildiğince (국가대표)... Film Güney Kore'nin ilk Kayakla Atlama Takımı'nın nasıl kurulduğunun ve kimlerden oluştuğunun anlatıldığı sıcak bir yapım. Uç Uçabildiğince 1996 yılında ilk kez Kış Olimpiyatları'na katılan Kore Milli Takımı'ndan esinlenerek 2009 yılında çekilmiş, yani konu itibariyle gerçek hayattan alınmış;)

Yazıyı yazmadan önce internete bir göz gezdirdim film hakkında neler yazılmış diye. Ama gariptir hiçbir yerde doğru düzgün yazı yok O_o Halbuki Take Off ekim 2010 yılında Kore Film Günleri adı altında Trabzon da izleyicilerle buluşmuş. Tahmin edildiği kadar sıkıcı olmamamsına rağmen üstünde duran pek olmamış yada gözden kaçmış bilemiyorum artık...

Konusuna gelirsek: Kore, kısa bir süre içinde yapılacak olan Kış Olimpiyatları'na Kayakla Atlama dalında katılacağını açıklamıştır. Ama sadece açıklamakla kalmış çünkü o yıllarda kayak takımı şurda dursun doğru düzgün kaymaktan anlayan adam yoktur. Hal böyle olunca birbirinden sorunlu beş kafadar farklı sebeplerden bir araya gelirler:

-Küçükken amerikalı bir aile tarafından evlatlık alınmış ve yıllar sonra koreye annesini bulmaya gelmiş eski bir atlet; Heon-tae Cha (Jung-woo Ha)

-Eski uyuşturucu bağımlısı şimdilerin serserisi; Hong Cheol (Dong-wook Kim)

-Başka kimsesi olmadığı için özürlü kardeşine ve büyükannesine bakmakla yükümlü bir adam; Chil-gu (Ji-seok Kim)

-Dünyada abisinden başka kimsesi olmayan özürlü bir çocuk; Bong-gu (Jae-eung Lee)

-Babasının bütün zorluklarına rağmen kendi düşünceleri doğrultusunda hareket eden bir evlat; Jae-bok (Choi Jae-Hwan)

ve milli takımın kaderi bundan sonra bu beşlinin elinde olacaktır;))

Filmin konusu kısaca böyle... Afişi ilk gördüğümde pek sevmemiştim bu filmi hatta bilgisayarım da kayıtlı olmasına rağmen uzun bir süre izlemedim. Can sıkıntısına şöyle bir bakayım dedim ama filmin hepsini izleyip kalktım başından. Sandığım kadar sıkıcı bir film değil onu baştan söyleyeyim. Hatta baya baya sevdim;) O kadar tatlı sahneleri vardı ki! Özellikle de ellerin de adam akıllı malzeme olmamasına rağmen kendi imkanlarını kullanarak (bknz; yukarıda ki resim, sporla araba ne alaka diyorsanız filmi izleyin;)) bir şeyler yapmaya çalışmalarını izlemek büyük keyifti. Hala izlemediyseniz bir şans verin bu filme, dediğim gibi belki içinde aşk-meşk olayı pek yok (olanlarda bir acaipti zaten), aşırı derecede de sürükleyici değil ama kesinlikle izlenmesi gereken çok samimi bir film o kadarını söyleyeyim;)

Neleri sevdim: (Filmi izlemediyseniz bu kısmı atlayın;))

***Bu filmi izlememin birinci nedeni amerika milli takımını dövmektir! Evet yalnış duymadınız, bizim takım (yalnız bizim! şu bendeki sahiplenmeye bak:D) yarışmalar sırasında amerikalı züppelerle kavgaya girişiyor. Sırf bu sahne için bile Take Off'u izlerdim valla. Ah ulan bende olcaktım ki orda bi denede ben çakam, çok özendim yahu:D

***İkinci en büyük neden ise, kore de kayakla atlama yapabilecekleri herhangi bir tesis yok. O yüzden takım lideri kendi yöntemlerini kullanarak farklı ama işe yarar yöntemler kullanması çok güzeldi:D

***O su parkında düşmek pahasına bile olsa bir kerecik bende kaymak istiyorum (zati büyük ihtimalle ilk ve son kayışım olur ahah)

***Filmdeki bütün karakterler sorunluydu resmen, aklı başında bir adam göremedim:) Hele de takım liderinin kızı neydi öyle yaa tam manyak. Durmadan birilerine hasır kilim satıp duruyordu, en matrağı da kendinden hoşlanan çocuğa hasta olduğunu söylemesiydi. Çocuğun sonradan kızın turp gibi olduğunu öğrendiği sahne de koptum ahaaha

***Heon-tae Cha koreye annesini bulmaya gelmişti ama şimdi kocaman bir ailesi oldu^^

***Kayakla Atlama takımı yarışı bitirip ülkeye dönüyorlar, hava alanıda bir kalabalık sormayın gitsin. Ama öğreniyoruz ki aslında arkalarından gelen başka bir milli takım için ordalarmış:( Bu sahnede yıkıldım yaa her ne kadar korelilerin ergen çocuklar gibi saçma sapan destekleme haraketlerini pek sevmesem de, o an orda olsaydım herşeyi yapardım (öhü öhü:(()

***Görsel şölen güzeldi özellikle de yarışmadakiler.

***Bir de filmde geçen bütün bu olayların gerçekten yaşandığını bilmekte ayrı bir güzellik. Dizi falan izlerken aklımızdan hep ''dizi bu gerçek değil'' diye geçiririz ama burdakilerin büyük bir çoğunluu gerçek.

***Ve filmde çalınan şarkılar çok çok sevdim;) Şu şarkının güzelliğine bakar mısınız, tek kelimeyle bayıldım!

Dikkat filmden kesitler içermektedir. Gözlerinizi kapatıp dinleyin:D

Aslında yazıya başlarken sadece konusunu yazıcam o kadar ama birazcık uzattım, o kadar tatlı sahneler var ki izleyip görmeniz lazım. Şimdi bile filmi açıp unuttuğum kısımlara bakayım dedim ama nerdeyse tekrardan izlemiş oldum;) Daha ne diyeyim a canlar klasik romantik-komedi tarzından sıkılmış, kore dizilerinin klişelerinden gına gelmişler için harika bir seçenek sunuyor Take Off. Baya karışık bir yazı oldu ama idare edin artık, sonuçta ana fikir sabit; izleyelim izlettirelim^_^

Not: 1996 yılında kurulan Kayakla Atlama Takımı'nın Olimpiyatlara katılmasının ardından takımın çalışma yapabilmesi için Kore de tesis kurulmuş (ee bi zahmet;))

Hepinize iyi seyirler;)

Severek İzlediğim Animeler

2011-09-15T16:44:00.000-07:00

Bulaşmadığım bir anime kalmıştı ona da bulaştım başım göğe erdi, şu son yılımda ders çalışmam gerekirken zamanımı çar çur ettiğim için nasıl mutluyum anlatamam:D Ama ne yapayım zaman içimdeki çocuğu öldürmeyi unutmuş galiba, aksi taktirde ha bire ortaya çıkıp beni animelere yönlendirmezdi herhalde dimi^^

Son birkaç yılda baya anime izledim, içinde burun kıvırdıklarım da oldu, gözümü ayıramadıklarım da… Blog da sevdiğim birkaç animeden kısaca bahsedicem, sizde animelere eskiden benim yaptığım gibi mesafeli yaklaşıyorsanız en azından bir şans verin derim;) Tamam çok saçma sapan olanları var içinde ama ciddi anlamda üstüne kafa yorulmuş ve ortaya harika çizimler, karakterler, replikler vs vs çıkmış animeler var.

Şimdi birkaç tanesinden başlayalım:

***

Special A

İlk izlediğim animelerden biri olma özelliğini taşıdığı için (belki de ilktir hatırlamıyorum O_o) Special A’dan başlayalım. Bu animeye sevgili çingum Hikaruivy’nin tavsiyesi üzerine başlamıştım ve beklediğim gibi beni hayal kırıklığına uğratmadı. Hatta beklediğimden çok daha iyi bir animeydi;)

Konusundan bahsedecek olursak, Special A yedi tane seçilmiş öğrencilerden oluşan özel bir sınıfı konu alıyor. Seçilmişten kastımız bu öğrencilerin okul sınavlarda her zaman ilk yediyi oluşturmasındır. Bu animeyi izleyeli çok oldu ama en çok aklımda kalan sınıf birincisi Kei ve sınıf ikincisi Hikari oldu. Seri boyunca eline bir kitap alıp da doğru düzgün okuduğunu pek görmesem de her defasında birinci olan Kei ve elinden kitap düşmemesine rağmen her seferinde ikinci olan zavallı Hikari:D Her karakterin ayrı bir şekerliği vardı ama özellikle de Kei’nin umursamaz görünmesi buna rağmen Hikari’ye takılmadan duramamasını ve birincilikle kafayı bozmuş Hikari’nin dünyadan bi haber olmasını izlemek çok keyifliydi. (en şeker ayrıntı da her defasında Hikari’nin başına düşen ikincilik damgasıydı^^)

Konunun okul yıllarında geçmesi, fantastik animelerden biraz daha uzak olması, kızın alıştığımız salak tiplerden olmaması, bir kıza bir sürü oğlanın aşık olmaması sanırım Special A’yı izlenir kılan özellikleri. Bu anime en çok sevdiklerin arasında üst sıralarda hakkıyla yerini aldı efenim;)

***

Kaichou Wa Maid-Sama

Yine çok severek izlediğim bir anime, kısaca biz ona Maid Sama diyelim;) Anime konu itibariyle Misaki isimli liseli bir kızın etrafında gelişiyor. Misaki vakti zamanında ailesini terk edip giden babası yüzünden erkeklerden nefret ediyor. Ve bütün hayatını başkanlığını yaptığı lisedeki kızları erkeklerin zulmünden (!) koruyacak geçiriyor. Ultra dominat olan Misaki’nin bu sahnelerini izlemek çok eğlenceliydi doğrusu erkeklerin her dediğine hayır diyor, küçük bir yanlış yapsalar pata küte giriyor:D

Ama asıl konu Misaki’nin yoksul olan ailesine yardım etmek için okuldan sonra çalıştığı Maid Cafe’de hizmetçilik yapmasıdır. Eee Misaki okulda erkeklere mum söktüren, sert, imaj sahibi bir başkandır. Tabi ki böyle bir başkanın kafede hizmetçi olarak çalıştığını okuldakilerin duymaması gerekir (duyulmazsa şaşarım zaten) Bu sırrı ilk olarak okulun üç serserisi öğrenir sonrada aşırıcı derece de mükemmel, zeki ve yakışıklı olan Usui öğrenir. Komedi de bundan sonra başlar;)

***

Vampire Knight

Genel de vampir konulu şeyleri izlemeyi severim ama dozunda olursa. Bu da onlardan biri, vampir konusuna biraz farklı bir boyut getirmiş animelerden. Farklılıktan kastım; mesela bu anime de vampirler güneş ışığından rahatsız olmuyor sadece geceyi daha çok seviyorlar, sonracıma vampirlerin kan içmek haricin de daha farklı yetenekleri var...

Konusu ise; küçükken bir vampir tarafından saldırıya uğrayan Yuuki'yi safkan bir vampir olan Kaneme kurtarır ve onu yönetici Cross'a emanet eder. Vampirlerle normal insanların aynı yerde yaşadığı özel bir okulun yöneticisi olan Cross Yuuki'yi ve ailesi vampirler tafarından öldürülen Zero'yu evlat edinir. Cross akademisinde gece vampir öğrenciler gündüz ise insan öğrenciler okumaktadır. Yuuki ve Zero'nun görevi ise bu gece ve gündüz sınıfını birbirinden ayrı tutmaktır. On yıl boyunca herşey aynı düzen gitmeye devam eder ama Yuuki'nin unuttuğu anılarını hatırlaması, Zero'nun sırrı ve Yuuki'ye olan duyguları, Kaneme'nin hiç beklenmedik sırlarının bir bir ortaya çıkması bütün düzeni altüst eder. Bakalım Yuuki kaybolduğu bu dünyada yolunu bulabilecek mi;)

Vampire Knight iki sezondan oluşan bir yapım ve ben ikisini de izledim. Sevdin mi derseniz kötü bir anime değildi ama çok da iyi diyemem, bir kaç ayrıntı dışında sevdim;)

***

Aslında bu yazı da en az beş tane anime tanıtmayı planlamıştım ama çok yoruldum galiba, çünkü kurduğum cümleler her geçen dakika hafiften kaymaya başladı:D O yüzden ben daha fazla saçmalamadan şimdilik bitirelim, başka bir anime yazısın da kaldığımız yerden devam ederiz;)

Başka bir yazıda görüşmek üzere

kendinize iyi bakın^^

Protect The Boss - Patronu Koru

2011-09-14T05:40:00.000-07:00

Bir patron bu kadar sevimli aynı zamanda zırdeli, çocuk ruhlu, hem eşşek sudan gelinceye kadar dövülesi hemde yanağı sıkılası olursa bir dizide bu kadar harika olur;)

Evet bu diziyi o kadar çok sevdim ki, son zamanlarda gözüm başka birşey görmez oldu. Oturup her karakter ve sahne hakkında sayfalarca yazı yazmak istiyorum ama merak etmeyin dövülesi bir bloger olmak istemediğim için şimdilik bir sayfayla idare etcem:D Ama bu dizinin tesirinden uzun süre kurtulamayacağım gibi tabi bloğumda öyle;)

Secret Garden dizisinden sonra gözleri açılan koreli senaristler artık bir kore klasiği olan kusursuz erkek, yapışkan kadın yerine bambaşka karakterler çizmeye başladılar. Bunun en güzel örnekleri de Secret Garden ve The Greatest Love her iki dizinin de ne kadar güzel olduğunu düşündüğümüz anda 2011 yılının bombasını patlattılar; Protect The Boss türkçe meali ile Patronu Koru...

Kısaca bir konusuna değinelim; Patronumuz yani Cha Ji Heon koskoca şirketin tek varisidir ama sorun şu ki bu onun hiç umrunda değil. Bi kere çalışmaktan nefret eden biridir, alttarafı bir imza attırmak için bile saatlerce dil döküp yalvarmanız gerekir o derece yani:D Esas kızımız No Eun Sul, bizim başbelası patronun yanına sekreter olarak işe alınır. İşte diziyi sevmeniz için bir neden daha yine klişelerden uzak bir karakter. Kızımız lisedeyken çete liderliği falan yapmış, gözü kara, tuttuğunu koparan biri yani. Ama sırf bu özellikleri yüzünden iş bulmakta çok zorlanmış vakti zamanında, neyse ki artık bir işi var ama bizim problemli patronumuza ne kadar dayanabilecek izleyip görelim;) Bir de patronumuzun tam tersi karakterinde olan kuzeni Cha Moo Won var. Ji Heon'un aksine şirketi çekip çeviriyor, tam bir iş kolik. Ama dikkat nokta kusursuz bir imajı olan Moo Won'un bazen kuzeninin aklına uyup yoldan çıkması:D Bu sahneler tam kopmalık ahah... Son olarak yine başka bir şirketin varislerinden olan Ji Heon ve Moo Won dan başka arkadaşı olmayan Seo Na Yoon var. Kızımıza vakti zamanın da her iki oğlumuzda sevdalıymış ama kız akılsızlığı yüzünden cillop gibi oğlanları elinden kaçırmış. Ama merak etmeyin bu kıza gıcık olmak yerine ilk defa bir dizide ikinci kadını bu kadar ok seveceksiniz;) Ve daha neler neler ...

Dizi ağustosta yayınlanmaya başladı ve halen devam ediyor (10. bölüm yayınlandı şu an), Patronu Koru 16 bölüm olarak yayına başladı ama 18 bölüme çıkarılacak diye bir söylenti var. Umarım uzatırlar bu diziyi ne kadar izlesem doyamıyorum;)

İşte böyle diziyi hala izlemeyenler için daha ne söylemem gerekiyor bilmiyorum ama izleyin, izlettirin beee:D

Bundan sonrası izlemeyenler için tehlike arz edebilir;)

Peki ama bu diziyi diğerlerinden farklı kılan ne?

***Öncelikle ele avuca sığmaz patron. Bir karakter bu kadar mı sevimli olur ya^^ Ji Heon bi kere panik atak! Yani normal davranmak elinde değil, düşünsenize büyük bir şirketin varisisiniz ve ilerde de başına geçiceksiniz ama daha kalabalık şurda dursun kendini toplayıp da dört-beş kişinin önünde bile konuşamıyor. Zati babasının zoru olmasa konuşmak istediği de yok;)) Herkes harıl harıl şirketi nasıl daha fazla yükseltebiliriz derdine düşerken bizim ki dosyaların üstüne resim çiziyor, kalem bulamazsa toplantının ortasında uyuyor, o da olmadı sırt çantasını kaptığı gibi tabanları yağlıyor:D Bazen olaya endişeli gözlerle bakmıyor değilim yani bu çocuğun ve şirketin sonunu düşünecek olursak babasına hak vermiyor değilim hani...

***Yine çatlak patronla devam edelim çünkü bu karakterin o kadar çok özelliği varki, yzabildiğimiz kadarını yazalım. Efenim bu diziyi diğerlerinden farklı kılan en bariz özellik; söyler misiniz başka hangi dizide bu kadar kıvır kıvır saçları olan birini gördünüz? (BOF'u geçin bir kere doğallık ayrı şey perma ayrı;)) Diziye daha başlamayıpta posterine bakanlar ilk çocuğun saçlarına takılıyor. Arkadaşım ilk gördüğünde ''Ya bu mu başrol oyuncusu:('' demişti ama şimdi çocuğa bildiğiniz hasta tabi bende;)

***Sonracıma Ji Heon'un mimiklerini atlarsak çok büyük haksızlık etmiş oluruz. Hyun Bin ve Gong Yoo dan sonra mimiklerine hasta olduğum biri daha çıktı;) Bu dizide en büyük övgüyü kuşkusuz Ji Sung (Ji Heon) hakediyor, bu adamı ilk kez izliyorum ama daha ilk diziden gönlümü fethetti, resmen oyunculuğunu konuşturmuş... Dizide delidir ne yapsa yeridir havasında takıldığı için başlarda biraz yadırgaya bilirsiniz ama dakikalar sonra olayların akışına kapılıp giyorsunuz.

*** Şu nokta da Ji Heon'un babasını anmak istiyorum. Ve yine kore dizilerinde bir ilkle devam ediyoruz, yine sorarım size ey millet hangi dizide başrol oyuncusunu şirketin ortasında döven, söven, herkesin içinde ensesine şaplak patlatan bir baba gördünüz? Ha bu arada baba da şirketin başkanı curcunayı siz düşünün artık;) Baba rolündeki karakteride çok sevdim ya, adam devamlı oğluna söylenip duruyor ama kendide bilgisayarda oyun oynamaktan geri kalmıyor:D

*** Asıl kızımız yani No Eun Sul, bu karakterde klasik kore dizilerindeki salya sümük ağlayan, mızmız, yapışkan, becereksiz, salak kızlardan değil. Gayet aklı başında elim ekmek tutsun başka bişey istemem modunda biri. Bu kızda tek takıldığım nokta yemek yeme şekli! Yine o korelilerin kıtlıktan çıkmış gibi yemek yemeleri bu kıza da bulaşmış O_o

*** No Eun Sul'un eteklerinden bahsetmeden edemicem tek kelimeyle bayıldım! Bende istiyorum ya:) Şu yazının başına eklediğim resimdeki etğinden bahsediyorum. Arkası uzun önü sanki makası alıp kesmişsin havası veren etek, evet o:D

***Cha Moo Won karakteriyle Jae Joong'u ayrı bir kutlamak lazım. Jae Joong'u cidden çok severim ama şarkı söylediğinde:D Bu zaman kadar izlediğim iki filmde de tabiri caizse robot gibiydi ve mimikten eser yoktu. Bu dizide de oynayacağını öğrendiğim anda üzerimde kara bulutlar dolanmaya başlamıştı ama şükür ki beklediğim gibi olmadı. Hatta Jae Joong dan hiç beklemediğim kadar iyi bir oyunculuk çıkardı ortaya, helal olsun ne diyeyim;)

***Ve bir ilk daha başta da dediğim gibi ilk defa bir dizide ikind kadını sevip bağrınıza basıcaksınız. Seo Na Yoon'u nasıl anlatmalı bilemiyorum bambaşka bir karakter, öyle klasik dizilerdeki gibi cadılık falan yapmıyor hatta annesinin cadılıklarını düzeltmeye çalışıyor. Ayrıca sevdiği adamı (yada adamları) elde etmek için arkalarından entrikalar çevirmiyor direk yüzlerine gidip söylüyor. Ne bilim pek bi sevdim bu karakteri de;)

*** Sonracıma bir de büyükanne var ahahah. Yüzü aklıma gelince bile gülüyorum ya:D Bunlar üç nesil sülale büyükanne, baba ve oğul ama al birini vur ötekine. Hepside birbirinin kopyası, büyükanne de yeri geldiğinde dayak atıyor, rol yapıyor, gelinini atıp oğlunu tutuyor... Az üç kağıtçı değil yani;) Ama dünya tatlısı bişi...

***Bir başka ayrıntıysa No Eun Sul'un şirketteki iş arkadaşlarıyla olan durumları. Yine klasik dizilere dönecek olursak masum kızımız yeni başladığı işini en iyi şekilde yapmaya çalışır ama iş yerindekiler buna rahat vermez, eziyet ederler. Bizde bu duruma çok üzülür vahlar huhlarız... Ama bu dizide böyle bir şeyin olması söz konusu değil çünkü Eun Sul daha ilk günlerden kendine büyüklük taslayan kızların saçından tutup önünde diz çöktürüyor ahahah:D El mi yaman bey mi yaman hesabi...

Bu yazı böyle uzar gider daha bahsetmediğim bir sürü ayrıntı var çünkü ama abartmayalım başka bir yazıda kaldığımız yerden devam ederiz;) Onun öncesinde diziyle ilgili Lee, Kore Aşığı ve kimbapsushi 'nin yazılarına yönlendireyim hemen sizi... Hala diziyi izlemekte tereddüt edenleri esefle kınıyoruz efenim:D

Başka bir Protect The Boss yazısında görüşünceye dek

sağlıcakla kalın;)

Yetenek Avcısı - Part 1

2011-09-13T16:01:00.000-07:00

Bu yazının başlığını koyarken ne düşündüm bende bilmiyorum ve işin kötüsü de aklıma başka bişi gelmiyor, neyse idare edicez artık dimi;)

Küçüklüğümüzde ''Büyüyünce ne olcan çocuğum sen?'' gibi sonu bir türlü gelmek bilmeyen sorulara ''Doktor, polis, öğretmen...'' gibi her Türk evladının yüzde doksanının verdiği soruları hiçbir zaman vermedim (Bu meslekleri olmayacağım yada olamayacağım baştan belliymiş ahah). Daha o yaşlarda nerden gördüm, nerden duydum hatırlamıyorum ama genellikle ailemin daha isimlerini duyunca hayır diyeceği ve ''Kıytırık'' diye adlandırılan kıyıda köşede kalmış meslekleri bulup çıkarırdım:D İlk arleologlukla başladım işe galiba annemin ilk tepkisi ''Hayır olmaz! Ben kızımı Mısırlara gitsin de ölmüş insanları mezarlarında zahatsız etsin diye büyütmedim'' olmuştu. Halbuki tek amacım güzelim ülkemizin herhangi bir köşesinde araştırma yaparak tarihi eser kalıntılarını bulmaktı ama gelde bunu anneme anlat:D
Sonrasında ressamlıkla kafayı bozmuştum hala da içimde uktedir orası ayrı... Bilen bilir İzmir de sokak ressamcıları pek bir ünlüdür, mübarekler çok lazımmış gibi her semtte var. Eee annemin onları sokakta resim çizerken görmesiyle benim hiç başlamadan biten sanatsal faaliyetlerimi tahmin etmişsinizdir heralde:D Gerçi bırakmadım hala karakalem çizmeye devam ediyorum ama devamlı üstüne düşmediğin sürece el yeteneğin köreliyor malesef.

Bu yüzdendir ki bazen Youtube da keşfe çıkarım farklı ve güzel yetenekleri izlemeyi severim. Eee baktım elimde bir sürü video birikti bunu bloğa aktarayım dedim. Bundan sonra belli aralıklarla farklı yetenekleri blokta yayınlıcam;) İşte ben ve yine çevremdekilerin ''Cık cık elindeki spreyle arabanın kaportalarını boyayacağına ziyan ediyor'' dediği bir yetenekle karşındayım efenim:D Umarım sizde benim kadar seversiniz bu hünerli elleri...

Vee başlıyorum;

Bu yukarıda gördüğünüz resimlerdeki renkler harika dimi! İlk gördüğüm de ''Helal olsun adama boyaları güzel yedirmiş'' demiştim ama işin aslı öyle değilmiş. Efenim bu yukarda gördüğünüz resimler sprey boya ile yapıldı. Hani şu elimize aldığımızda küçük bir şekil yapıcam diye bütün duvarı duvarlıktan çıkardığımız boya, evet işte o :)) İnsan aklının sınırı yok, eldeki kıt malzemeyle bile her an herşey yapılabilir. Burda da abi ablalarımız boya bulamamışlar spreyle resim çizmişler. Ben çok beğendim, ciddi anlamda zor bişey aslında yaptıları.. Tam resmi mahvetti dediğiniz anda adam tek bir el darbesiyle resme bambaşka bir boyut kazandırıyor...

Neyse daha fazla uzatmayayım, izleyip görün bakalım sizde benim kadar beğenecek misiniz;))

Bu da daha önce yapılmış resimlerden toplama bir video

... Başka bir yazıda görüşmek üzere sağlıcakla kalın...

^_^

Secret - Karmaşık bir sır

2011-09-10T17:26:00.000-07:00

İşte tekrardan başlıyoruz, bu aralar ne kadar çok başa sarar oldum! Neyse...

Sizlere uzun zaman önce şans eseri izlediğim Secret isimli filmden bahsedicem. Secret yani Sır Hong Kong-Tayvan ortak yapımı 101 dakikalık bir film. Tür itibariyle dram, fantastik, müzikal, romantik yani her bişeyden azcık var içinde ama bana sorarsanız fantastik ve müzikal tarafı ağır basmış;) Güzel de olmuş hani...

Yazı yazmaya başlarken işin en zor kısmı ilk paragraftır, başını yazdım mı gerisi gelir. En azından benim için öyledir yeter ki başlayayım bıraksalar beni kendi halime destan bile yazarım. Ama bu film herşeyi altüst ediyor azizim... Adı gibi herşeyi sır, sanki film hakkında küçük bir ipucu versem herşey çorap söküğü gibi çözülecek. O yüzden olabildiğince üstün körü yazmaya çalışıcam;)

Konusuna kısaca değinelim; Jay piyanoda çok yetenekli bir öğrencidir. Babasının öğretmenlik yaptığı okula kaydolur. Jay okulu gezerken müzik odasından gelen piyano sesini duyar ve o tarafa doğru yönelir. Odaya girdiğinde ise piyanoyu çalan kişinin Rain, çaldığı şarkının ismininse sır olduğunu öğrenir. İşte bu noktadan sonra Jay için hiç birşey eskisi gibi olmayacaktır. Tabi Rain içinde bambaşka bir yolculuk başlar...

Filmin ortalarına kadar masum bir aşk macerasına tanık olacaksınız. Ve yüzde yüz garanti ediyorum ki filmdeki müziklere bayılacaksınız! Biraz farklı bir konuya sahip olduğu için herkese hitap etmeyebilir ama kesinlikle çok orjinal bir film. Farkındayım çok üstün körü oldu ama bu filmi yazıya dökmek zor zanaat kardeşim:D İzleyip sırrı oyuncularla birlikte çözmelisiniz yoksa hiçbir önemi kalmaz;)

Bundan sonrası yasak bölge izlemediyseniz kafanız karışabilir uyarmadı demeyin!

Gözüme takılanlar:

Şimdi filmi izlerken gözüme takılan bir iki nokta vardı hatırladığım kadarıyla yazayım...

***İlk gözüme takılan Jay Chou oldu. Sen ne yetenekli bir şeysin ya! Vallahi maşallah;) Adam bu film de hem yönetmen, hem senarist, hem başrol oyuncusu hem de şarkıları hazırlayan kişi.

Erinmedim biraz araştırma yaptım adam hakkında bilgiler ne kadar doğrudur bilemiyorum ama yinede vereyim; Jay Chou, Lady Gaga ve Michael Jackson'un ardından dünyanın üçüncü en çok müziği indirilen sanatçısıymış. Ayrıca Tayvan'ında en zengin sanatçısıymış (bu şartlarda normal;))

***Böyle fantastik filmler de kesin birkaç tane mantık hatası bulurum. Ya ben çok zekiyim yada bunlar kör ahah (evet bencede birinci şık:D)

İlk hata oğlan piyanoda düello yaptığı sırada ikinci kız yani Sky dönüp ''Çok tatlı dimi'' gibi bişeyler söylüyordu. Sonunda bütün sahneleri tek tek açıkladılar ama burayı havada bıraktılar.

Sonracıma sıranın üzerine yazı yazma mevzusu var. Madem sen geçmişten yazdın o yazıyı nasıl sihirli gibi bir anda belirmeye başlark ki? Yani söylemek istediğim geçmişte yazıldıysa bütün o zaman boyunca sıranın üzerinde yazılı kalması gerekmez miydi O_o

***Lisedeyken en berbat okul eteği bizimki diye düşünürdüm vazgeçtim bunların ki çok daha kötü:D

***Bu filmi sırf o piyanoları dinlemek için bile izlerdim. Tek kelimeyse muhteşem özellikle de düello sahnesi ve kızla birlikte dört elle piyano çaldıkları sahne çok güzeldi;) Hele de oyuncuların gerçekten piyanist olmaları sahneleri daha da izlenesi yapmış.

***Final itibariyle de farklı bir filmdi sonunun bu şekilde olucanı az buçuk tahmin ediyosun ama görsel şovla müzik bir araya gelince şahane bişey oldu. Filmin en sonu için yorum yapmıcam belki çoğu kişiyi tatmin etmiştir ama beni değil...

Filmi izlerken birçok şey gözüme takılmıştı ama bu kadarı aklımda kalmış. Sonuç olarak çok çok güzel bir film değil ama kesinlikle izlenmesi gereken bir filmdi;) Hala izlemediyseniz izlemeye başlayın derim, benim gibi müzik aletleriyle hiçbir alakası olayan insancığın bile piyanist(tamma canım doğru düzgün flüt çalsamda olur) olası geldi valla daha nolsun:D

Tekrar görüşmek üzere sağlıcakla kalın...

Herşeye rağmen...

2011-09-08T06:44:00.000-07:00

Herşeye rağmen yine yeniden ben geldim!

Aklımda o kadar çok şey var ki şu an, duygularımı nasıl yazıya dökücemi bilemiyorum. Öncelikle belirtmek isterim ki aşırı derece bağımlı olduğum bloğumun şak diye kapatılmasından sonra blog açmamaya karar vermiştim. Ama yazı yazmaya ve uzakdoğuya olan ilgim bir yana çingularımdan (blog arkadaşlarım) ayrı kalamaya gönlüm razı olmadı. Özellikle de aralarında şakalaşıp durduklarını gördükçe ulan ben nasıl olurda aralarına girip bunları deli edemiyorum diye resmen kudurdum ahahha:D Şaka bir yana son günlerde bloglarda dolaşan Blogger N’lerini seçiyor mimini okudukça gözlerim doldu. Ne kadar çok alışmışım size ya...

İşte şu dakikaya kadar blog açmıcam diye ayak diretiyordum ama dayanamayıp yine geldim. Ha bu arada bloğumuzun ismi Kore Delisi beni tanımayanlara yada birkaç haftada adımı unutanlara hatırlatayım dedim :D Blog adresim zaruri nedenlerden dolayı mutasyona uğrasa da özümüz aynı efenim. Önceden http://koredelisi.wordpress.com/ du adresim şimdi http://kore-delisi.blogspot.com/ oldu, ismimi değiştirecektim ama eski takipçilerim olurda ararlar beni diye değiştirmedim (kendime uygun isim bulamadığımdan değil yani:D)

Şimdi gelelim sadede işi böyle gırgıra vurduğuma bakmayın aslında aşırı derecede sinirli ve kızgınım! Kulaklarını hergün büyüüük bir saygıyla çınlattığım wordpress yetkilileri benim canım http://koredelisi.wordpress.com/ adlı bloğumu kapattılar. Ve hala neden kapatıldığına dair doğru düzgün bir açıklamada yapılmadı. Neye üzüleceğimi şaşırdım doğrusu; bir yıllık emeğime mi yanayım, yazılarımın gittiğine mi, nedensiz yere biranda bloğumun kapatılmasına mı, arkadaşımın benim için yaptığı resimlerin gitmesine mi, canciğer olduğum takipçilerimin artık beni bulmalarının zorlaşmasına mı... Hangisine?

Bilenbilir beni yazı yazmayı çok severim, helede canım sıkıldıysa ilaç gibi gelir bana. Yazı yazmayı o kadar çok benimsedim ki bu yüzden eski (bir kelime insanı bu kadar mı üzer ya;( eski..) bloğumda nerdeyse günde bir iki yazı birden yazdığım oluyordu. Ama sağolsun wordpress bütün şevkimi yerle bir etti. Bloğu açmalarını falan da beklemiyorum aslında, hatta mümkünse açmasınlar bana iyilik etmiş olurlar ama en azından yazılarımı yani bir yıllık emeğimi geri verselerdi keşke. En azından haber verselerdi de bende bu kadar şok olmasaydım!

Yazdıklarıma dönüp bakmıcam çünkü biliyorum ki okursam çoğunu silicem. Benim gibi her daim gülümseyen birine bile böyle kötümser bir yazı yazdırıyorlarya helal olsun ne diyim... Ha aklıma gelmişken hikaye bloğu olarak açtığım http://aaskinmelodisii.wordpress.com/ adlı bloğumda kapandı:D Evet farkındayım wordpress'in benle alıp veremediği var! Sırf meraktan bu bloğu açtım acaba burayıda kapatabilecekler mi:D Aslında bakarsanız artık umrumda da değil...

Bundan sonra eskisi gibi aktif olmıcam en azından kendime gelene kadar ama arada gelip yine güncellemeler yapıcam. Bu yazıyıda hayalet misali bir anda ortadan kaybolmadığımı söylemek için yazdım... Demiştim benden kurtulmak kolay değildir;) Tekrar görüşmek üzere...

Beni tanıyanlar ve yeni tanıyacak olan herkese

kucak dolusu merhabaaaa

^_^